سهام خصوصی چگونه اقتصاد بریتانیا را شکل داده است؟

در هیچ کجای دنیا، شرکت‌های سهام خصوصی زمین بازی مورد استقبال‌تری از بریتانیا پیدا نکرده‌اند: در دو دهه گذشته، تصاحب‌ها بیش از هر بازار توسعه‌یافته دیگری، از جمله ایالات متحده، که صنعت در آنجا بود، بر اقتصاد به‌عنوان یک کل سنگینی کرده است. بدنیا آمدن. ، داده ها نشان می دهد.

شرکت‌های سهامی خاص نام خیابان‌های بزرگی را از خواربارفروشی‌های Asda و Morrisons گرفته تا زنجیره ساندویچ Pret A Manger را انتخاب کرده‌اند و در بخش‌هایی از بیمه گرفته تا خانه‌های مراقبت و زیرساخت‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند.

اکنون رکورد آنها و مالیات نسبتاً کمتر آنها دوباره در آستانه انتخابات هفته آینده مورد بررسی دقیق تری قرار گرفته است. حزب کارگر، که رهبری نظرسنجی‌ها را بر عهده دارد، می‌خواهد مالیات بر پاداش‌های عملکردی را که مدیران صندوق‌ها از فروش دارایی دریافت می‌کنند، افزایش دهد و این نگرانی‌ها را افزایش می‌دهد که این معامله‌گران ممکن است مجبور شوند به جای دیگری نقل مکان کنند.

صنعت سرمایه گذاری خطرپذیر چقدر سریع رشد کرد؟

در دهه 1990، شرکت‌های سهام خصوصی مستقر در بریتانیا به دنبال پیشگامان خرید آمریکایی از جمله KKR بودند که از صندوق‌های بازنشستگی و ثروت دولتی برای هدف قرار دادن شرکت‌های بریتانیایی و اروپایی وجوه جمع‌آوری کردند. مجموع ارزش سهام خصوصی 91 میلیارد پوند در سال 2006 بود.

بحران مالی جهانی در حدود سال‌های 2007 و 2008 فعالیت‌ها را کاهش داد زیرا سرمایه‌گذاران خطرپذیر تمرکز خود را از بخش‌هایی مانند حمل‌ونقل به فناوری و خدمات حرفه‌ای تغییر دادند.

اما طبق داده‌های Dealogic در دو دهه گذشته، خرده‌فروشی سهم بیشتری از اقتصاد را نسبت به بازارهای ایالات متحده یا سایر بازارهای اروپایی به خود اختصاص داده است و لندن به یک مرکز اروپایی تبدیل شده است. با گذشت زمان، هزاران سرمایه گذار و ارائه دهندگان خدمات مرتبط نیز شهر لندن را به عنوان پایگاه خود انتخاب کردند.

بزرگترین شرکت های سهام خصوصی بریتانیا کدامند؟

گروه‌های خرید برتر مانند CVC، Permira، Cinven و Apax در لندن مستقر هستند یا بزرگترین دفتر خود را دارند، در حالی که گروه‌های آمریکایی مانند KKR، Blackstone، Apollo و Clayton، Dubilier & Rice پایگاه‌های اصلی اروپایی خود را در پایتخت بریتانیا ایجاد کرده‌اند. اینها تمایل دارند بزرگترین معاملات را برای برخی از بزرگترین سرمایه گذاران خود تامین کنند، از جمله صندوق های ثروت دولتی مانند GIC و صندوق های بازنشستگی مانند هیئت سرمایه گذاری برنامه بازنشستگی کانادا.

بزرگترین سرمایه گذار جایگزین جهان بر اساس دارایی های تحت مدیریت، بلک استون از طریق بخش املاک و مستغلات خود فعال ترین بوده است. لیونل آسانتی، مدیر ارشد سهام خصوصی اروپایی این گروه، و استفان شوارتزمن، بنیانگذار اخیراً شوالیه آن، روابط نزدیکی با نخست وزیر ریشی سوناک دارند.

گروه های خرید در کدام بخش ها هدف قرار می گیرند؟

در حالی که سال‌های اولیه این صنعت با خریدهای گسترده در بخش‌هایی مانند مصرف‌کننده و خرده‌فروشی شکل گرفت، معامله‌گران اخیراً تمرکز خود را بر روی املاک و مستغلات و مراقبت‌های بهداشتی تغییر داده‌اند.

فناوری به‌ویژه نرم‌افزار به دلیل فروش تکراری مطمئن، به دلیل دوام و رشد مورد علاقه سرمایه‌گذاران نیز شده است.

با این حال، معاملات بزرگ در سایر بخش ها، تصور عمومی از صنعت را شکل داده است. سقوط تیمز واتر، بزرگ‌ترین شرکت آب بریتانیا، که قبلاً متعلق به مک‌کواری بود، و بحران‌های قبلی در خانه‌های مراقبت سرمایه‌گذاری شده، قسمت‌هایی بوده‌اند که شهرت PE را خدشه‌دار کرده‌اند. در سال 2007، مدیران سرمایه گذاری خطرپذیر به کمیسیون های مجلس معرفی شدند و در آنجا به اشتباه خود در برخورد با معاملات اعتراف کردند.

در اینجا محبوب ترین معاملات سهام خصوصی در بریتانیا در 20 سال گذشته آمده است:

چه کسانی مسئول هستند؟

مدیریت شرکت‌های سهام خصوصی پیشرو در بریتانیا یک گروه بین‌المللی و تحت سلطه مردان است. اگرچه این بخش از نظر تعداد کارمندان نسبتاً کوچک است – شرکت حقوقی Macfarlanes تخمین زده است که تنها 2550 نفر سود مشارکت در سود دریافت می کنند – این یک منبع ارزشمند پاداش برای شرکت های حقوقی، بانک ها و مشاوران است. با احتساب کارکنان شرکت های هدف، تعداد کارکنان متاثر از سرمایه گذاری به میلیون ها نفر می رسد.

مایکل مور، رئیس گروه لابی صنعتی اتحادیه سهام خصوصی بریتانیا و سرمایه گذاری خطرپذیر، استدلال می کند: «حضور گسترده صنعت در اینجا مزایای واقعی داشته است.

شرکت‌های سهام خصوصی چقدر «حمل» دریافت کرده‌اند؟

سهم مشارکت در سود، که معمولاً 20 درصد سود دریافتی از معاملات گروه‌های خرید را تشکیل می‌دهد، با یک دوره طولانی تامین مالی ارزان بدهی افزایش یافته است. در سال‌های همه‌گیری 2021-2022، با افزایش نرخ‌های بهره پایین، کمک‌های مالی عظیم دولتی و انبوه معاملات، دستمزد تشویقی برای مدیران خرید بریتانیا به بیش از 5 میلیارد پوند افزایش یافت.

طرح حزب کارگر برای افزایش مالیات بر این پرداخت‌ها و فراتر از سرکوب برنامه‌ریزی شده محافظه‌کاران در مورد رژیم مالیاتی مطلوب «غیر خانگی» برای خارج از کشور، صنعت را متزلزل کرده است. حزب کارگر انتظار دارد با بستن این “خلاف”، سالانه 565 میلیون پوند جمع آوری کند.

BVCA هشدار داده است که تعهد کارگر به مالیات بر سود سهام به عنوان درآمد معمولی – با نرخ نهایی 45 درصد – با سود سرمایه مشمول مالیات پایین تر، خطر سوق دادن معامله گران خارج از کشور را به همراه دارد.

همه بازیگران صنعت این ارزیابی هشدار دهنده را به اشتراک نمی گذارند. لودویک فالیپو، استاد دانشکده بازرگانی سعید آکسفورد که رشد سریع میلیاردرهای سهام خصوصی را مستند کرده است، می‌گوید که اگرچه ممکن است تعدادی از مدیران برای کاهش بار مالیاتی خود را ترک کنند، سرمایه‌گذاری در بریتانیا ادامه خواهد یافت.

همچنین نشانه هایی وجود دارد که صدراعظم سایه، ریچل ریوز، ضربه را کاهش می دهد. او در اوایل این ماه پیشنهاد کرد که مدیران خرید سرمایه‌گذاری در صندوق‌های او همچنان از رفتار مالیاتی مطلوب برخوردار خواهند بود – که بریتانیا را با فرانسه یا ایتالیا همسو می‌کند.

صنعت این نظر را “دلگرم کننده” یافت. اما این بحث در رأس چالش‌های جدید برای مدل کسب‌وکار سهام خصوصی قرار می‌گیرد، مدلی که باید به توجیه سنگین‌ترین کارمزدهای خود با ارائه بازده‌های برتر بازار ادامه دهد.

این امر با نرخ‌های بهره بالاتر دشوارتر می‌شود، زیرا توانایی تامین مالی خریدها با بدهی را محدود می‌کند. کاهش سرعت معاملات و عرضه اولیه سهام به دلیل عدم اطمینان سیاسی در اروپا نیز بازگشت سرمایه به سرمایه گذاران را با مشکل مواجه کرده است.

در حالی که دو دهه گذشته برای این شرکت‌ها سودآور بوده است، فالیپو می‌گوید: «در آینده، مشخص نیست که آیا می‌توانند آن را تکرار کنند یا خیر.

تجسم و تجزیه و تحلیل داده ها توسط پاتریک ماتورین و آلن اسمیت