مقالات

گزارشگر راه اندازی آخرین اخبار شروع و مالی را پیدا کنید- بهترین شرکت های شروع داستانی غیر داستانی: تغییر شکل



دهلی نو [India]21 فوریه: اواخر یک روند رو به رشد برای ساخت اسنادی است که شبیه فیلم های داستانی و فیلم های داستانی هستند که شبیه یک مستند هستند. گاهی اوقات پنهان کردن این که آیا شما داستان را تماشا می کنید یا یک فیلم غیر داستانی دشوار است. به تازگی ، من فیلم را در مامان تماشا کردم ، که در فیلمی که از هوش مصنوعی صحبت می کرد ، یک داستان عاطفی را بافته می کرد. اگرچه فیلمسازان دلایل خاص خود را برای آن دارند ، اما منتقدین شیرجه می زنند. یکی از ادعاهای مطرح شده توسط Purists این است که اگر فیلم های غیر داستانی تصمیم به تماشای ، احساس و حرکت مانند فیلم های داستانی گرفته اند ، ساخت فیلم های غیر داستانی چه معنایی دارد؟

اولین فیلم های غیر داستانی تمایل دارند واقعیت را به شکل وحشیانه خود ارائه دهند. برادران Lumière که کارخانه را ترک می کنند (1895) و ورود قطار La Ciotti (1895) اولین نمونه از وقایع زندگی واقعی بدون دستکاری است. فیلمبرداری مانند رابرت فلارتی (نانوک شمال ، 1922) و دزیگا ورتوف (مردی با دوربین فیلم ، 1929) در یک مستند بودند. اگرچه کار Flaherty یک ساختار روایی کوچکی داشت ، ورتوف به شدت به عملکرد فیلتر نشده زندگی از طریق Cinéma Vérritén اعتقاد داشت – سبکی که به آدم ربایی واقعیت غیرقابل تصور اختصاص یافته است.

با گذشت زمان ، فیلمسازان غیر داستانی شروع به شامل داستان نویسان می کردند که به طور سنتی با فیلم های داستانی مرتبط بودند. تکنیک ها ، مانند مونتاژها ، ارزیابی مجدد نمایشی ، موسیقی پس زمینه و ساختار سه عملکرد ، رایج شد. اسناد شروع به استفاده از این ابزارهای سینمایی برای جلب مخاطبان از نظر عاطفی و جذابیت بیشتر فیلم های خود کردند.

به عنوان مثال ، در Keila Columbine مایکل مور (2002) یا آصف کاپادیان ایمی (2015) ، قدم زدن چشمگیر ، موسیقی و داستان پردازی ساختاری باعث می شود فیلم ها به داستان نزدیک شوند ، حتی اگر آنها مبتنی بر وقایع واقعی باشند. به همین ترتیب ، در هند ، فیلم هایی مانند Katiyabaaz (2013) ، که داستان سرقت الکترونیکی در یک عصا یا دارونما (2014) را روایت می کند ، که به بررسی سلامت روان در موسسات آموزشی هند ، از عناصر دراماتیک ، موسیقی پس زمینه و داستانهای ساختاری استفاده می کند تا ایجاد عاطفی ایجاد شود. بشر

منتقدین ادعا می کنند که استفاده از تکنیک های روایت داستان ، عینیت غیر داستانی را رقیق می کند. آنها معتقدند که اسناد باید به عنوان ناظران خنثی عمل کنند و واقعیت را بدون دکوراسیون ارائه می دهند. گنجاندن موسیقی ، تکرار و قوسهای عاطفی می تواند مشاهده مخاطب را دستکاری کند ، که منجر به حقیقت ذهنی و عینی نمی شود.

از طرف دیگر ، بسیاری از فیلمسازان مستند مدرن ادعا می کنند که رئالیسم دقیق همیشه بر مخاطب تأثیر نمی گذارد. آنها معتقدند که قصه گویی برای ساخت مستندهای موجود و تأثیرگذار ضروری است.

از طرف دیگر ، بسیاری از فیلم های داستانی با موفقیت از سبک مستند فیلم ها استفاده کرده اند ، و واقع گرایی را در داستان های ضبط شده مخلوط کرده اند تا یک تجربه جذاب و شبیه به او ایجاد کنند. در اینجا چند نمونه قابل توجه آورده شده است:

فیلم بین المللی

1. نبرد آلگر (1966 ، کارگردان گیلو پونتکوروو): این فیلم جنگی الجزایر با توجه به فیلم های جنگی الجزایر با دوربین های دستی ، بازیگران غیر حرفه ای و خبرنامه زیبایی شناسی فیلمبرداری شد ، بنابراین به نظر می رسد مانند یک مستند واقعی است.

2. Z (1969 ، کارگردان کاستا-گواراس): یک تریلر سیاسی که از یک فیلم دستی ، اجراهای طبیعت گرایانه و قدم زدن در زمان واقعی استفاده می کند و به آن احساس یک سند تحقیقاتی می دهد.

3. پروژه جادوگر بلر (1999 ، به کارگردانی دانیل میریک و ادواردو سانچز): یکی از مشهورترین فیلم های ترسناک که یافت شد ، با استفاده از دوربین های دستی و عملکردهای بداهه نوازی به عنوان مواد واقعی به بازار عرضه شد تا آن را به رئالیسم مستند خود اضافه کند.

4. کودکان مردان (2006 ، به کارگردانی آلفونسو کوارن): اگرچه به شدت نگاشته شده است ، چنگال بلند آن ، کف دست و روشنایی طبیعی یک احساس فوری مستند و مستند در یک محیط دیستوپی ایجاد می کند.

5. منطقه 9 (2009 ، مدیر Neill Blomkamp): فیلم علمی تخیلی به عنوان مجموعه ای نمایش داده می شود که شامل مصاحبه های به سبک خبری و مطالب دستی برای افزایش رئالیسم برای توصیف آن برای توصیف بحران پناهندگان خارجی است.

6. Hurt Locker (2008 ، به کارگردانی کاترین بیگلو): این فیلم جنگی از نزدیک شبیه یک سند خط مقدم است ، که توسط چندین دوربین دستی و یک رویکرد وحشیانه و مصور به تصویر کشیده شده است.

فیلم هندی

1. جمعه سیاه (2004 ، کارگردان Anurag Kashyap): داستان مسری انفجار بمبئی در سال 1993 که در سبک Cinéma Vérrité با مکان های واقعی ، دوربین های دستی و رویکرد شبیه به اسناد به تصویر کشیده شده است.

2. تماس تلفنی (2005 ، Dir Mridul Toolsidass): با استفاده از یک دوربین مخفیانه که توسط شخصیت اصلی حمل می شد ، در یک سینما فیلمبرداری شد و از داستان فیلم به طور مخفیانه لحظات خام را ربوده است.

3. Love Sex Aur Dhokha (2010 ، به کارگردانی Dibakar Banerjee): از دوربین های پنهان ، مواد دوربین مدار بسته و تصاویر دستی برای گفتن سه داستان به هم پیوسته استفاده می کند ، که به نظر می رسد در زمان واقعی زندانی شده است.

4. Dhobi Ghat (2011 ، مستقیم Kiran Rao): این فیلم از یک فیلم از نوع سند ، از جمله مکان های نخل و راست بمبئی استفاده می کند و بین داستان و واقعیت تار می شود.

5. این کشتی (2012 ، مدیر آناند گاندی): اگرچه فیلم طبیعت گرایانه فیلم ، تنظیمات واقعی و داستان پردازی مصور یک مستند کامل نیست و به آن فضایی عمیقاً واقعی می بخشد.

6. دادگاه (2014 ، مدیر Chaitanya Tamhane): یک درام حقوقی مینیمالیستی که تقلید می کند به طور مشخص از فیلم های اسناد با عکس های طولانی ، بازیگران غیر حرفه ای و رفتار دادگاه واقعی تقلید می کند.

7. نیوتن (2017 ، به کارگردانی Amit V. Masurkar): این فیلم برای توصیف روند انتخابات در یک دهکده از راه دور ، تنظیمات و نمایش های ربوده شده و ارائه به سبک غیرقانونی و مصور ، از رئالیسم شبیه به سند استفاده می کند.

منتقدان یا مطبوعات ممکن است در هر دو طرف موضوع استدلال کنند ، اما من معتقدم که تغییر اجتناب ناپذیر است و تار شدن خط شیرجه چیزی بیش از بازتاب زندگی نیست. این بخشی از فرآیند است که با تغییرات فنی در اطراف ما و غیرقابل توقف ایجاد می شود. به همین دلیل در روزهای آینده شاهد این خط غواصی خواهیم بود و بیشتر از این فیلمساز از نوع ترکیبی را می بینیم. من شخصاً معتقدم که تعادل بین واقع گرایی و داستان پردازی سینمایی می تواند کلید آینده فیلم های مستند باشد.

نمونه بارز این قالب ترکیبی در فیلم های مستند ، “والتز با بشیر” آری فولمن (2008) است. این یک مستند متحرک است که خاطرات گمشده کارگردان جنگ 1982 لبنان را بازسازی می کند. این فیلم به طور منحصر به فرد عناصر مستند را با انیمیشن تلطیف شده مخلوط می کند ، که این امر هم به یک حافظه شخصی و هم اظهار نظر گسترده تر در مورد جنگ و تروما می کند. اگرچه مبتنی بر مصاحبه ها و رویدادهای واقعی است ، استفاده از انیمیشن آن فضایی رویایی را ایجاد می کند که مرزهای سنتی غیر داستانی را به چالش می کشد.

https://youtu.be/hwjr9d0ihsq؟si=a543wrjh5c5cuow

در نهایت ، یک فیلم غیر داستانی باید ضمن حفظ عملکرد اصلی خود ، با مخاطبان خود توسعه یابد: ارائه حقیقت به قانع کننده ترین روش.

OP Srivasava یک فیلمساز و نویسنده با برنده فیلم ملی در بمبئی است.

+9819812473: reelismfilms@gmail.com

اگر با این بیانیه مطبوعاتی مخالفت کرده اید ، لطفاً با Pr.Error.Rectification@gmail.com تماس بگیرید تا به ما اطلاع دهید. ما در 24 ساعت آینده پاسخ خواهیم داد و اوضاع را اصلاح خواهیم کرد.

نمایش ها: 0


Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا