این مطلب قبلا در اخبار دفاعی منتشر شده بود. این فیلم توسط جو فلتر و پیت نیوول نوشته شده است.
امروز، ایالات متحده از یک جنگ نیابتی با روسیه حمایت می کند و در عین حال تلاش می کند از تهاجم چین به تایوان جلوگیری کند. هر دو زنگ هشداری هستند که پیروزی و بازدارندگی در جنگ مدرن را توانایی دولت تعیین می کند هر دو استفاده از سیستم های تسلیحاتی متعارف در حالی که همزمان به دست آوردن، استقرار و ادغام فناوری های تجاری (پهپادها، ماهواره ها، نرم افزارهای هدف گیری و غیره) به سرعت در عملیات در همه سطوح است.
ارتش اوکراین زیر بار فرآیند تدارکات 65 ساله و مفاهیم عملیاتی قرن بیستم وزارت دفاع نیست. این یادگیری و تطبیق در پرواز است. چین جهشی به سمت رویکرد «کل ملت» برداشته است. این به ارتش آزادیبخش خلق (PLA) اجازه داد تا سرمایه خصوصی و فناوری تجاری را با هم ترکیب کند و از آنها به عنوان یک نیروی چند برابر کننده برای کنترل دریای چین جنوبی و آماده شدن برای حمله از طریق تنگه به تایوان استفاده کند.
وزارت دفاع هیچ یک از اینها را انجام نداده است. در حال حاضر سازماندهی شده و برای پیاده سازی سیستم های تسلیحات متعارف و مفاهیم عملیاتی با فروشندگان سنتی و مراکز تحقیقاتی طراحی شده است، اما به طرز غم انگیزی برای ادغام فناوری های تجاری و سرمایه خصوصی در مقیاس ناتوان است.
چین با تقلید از استراتژی SecDef Ash Carter در سال 2015، با استفاده از تمام تلاش های هماهنگ شده دولت برای مهار این فناوری های تجاری مخرب برای امنیت ملی خود، در فناوری همجوشی غیرنظامی-نظامی شرکت کرده است. برای ارتقای توسعه فناوری‌های دفاعی حیاتی، چین 900 میلیارد دلار سرمایه خصوصی را در صندوق‌های سرمایه‌گذاری غیرنظامی و نظامی سرمایه‌گذاری کرده است و شرکت‌های دولتی دولتی را برای تامین مالی کارخانه‌های کشتی‌سازی، هواپیما و فناوری جدید هوافضا جذب کرده است. بدتر از آن، چین از شکست‌های روسیه در اوکراین درس می‌گیرد و با سرعت فزاینده‌ای از آنها درس می‌گیرد.
اما بر خلاف رقیب استراتژیک آمریکا، ایالات متحده تاکنون تمایلی نداشته و قادر به انطباق و اتخاذ طرح‌های جدید سیستم و مدل‌های عملیاتی با سرعت دشمنان ما نبوده است. اینها شامل سیستم‌های قابل تغییر، سیستم‌های مستقل، ازدحام‌ها و دیگر پلت‌فرم‌های دفاعی جدید در حال ظهور هستند که سیستم‌های قدیمی، فروشندگان فعلی، سازمان‌ها و فرهنگ‌ها را تهدید می‌کنند. (تا به امروز، تلاش ایالات متحده همچنان ناشی از پشتیبانی یک و نیم واحد نوآوری دفاعی خود و قابلیت‌های از دست رفته تاریخ، مانند نیروهای ذاتی نیروهای تدارکاتی سریع ارتش ایالات متحده است.)
مشاهده بودجه وزارت دفاع به عنوان یک بازی حاصل جمع صفر، نیروهای دفاعی اصلی و لابی‌های خیابان K را به خرابکاران نوآوری سازمانی وزارت دفاع تبدیل کرده است که مدل‌های تجاری آنها را تهدید می‌کند. استفاده از سرمایه خصوصی می تواند با اضافه کردن 100 میلیارد دلار فراتر از بودجه وزارت دفاع، نیرو را چند برابر کند.
امروزه، سرمایه خصوصی نمی‌خواهد در امنیت ملی شرکت کند، و انگیزه‌ها برای اطمینان از سازماندهی و پیکربندی ارتش ایالات متحده برای مبارزه و پیروزی در جنگ‌های قرن گذشته تنظیم شده است. ایالات متحده به دلیل آن در مسیر برخورد برای شکست فاجعه بار در یک درگیری آینده است. فقط کنگره می تواند این معادله را تغییر دهد.
وزارت دفاع باید ایجاد شود تا ایالات متحده بتواند چین را بازدارد و شکست دهد هم استراتژی و هم سازمان اصلاح شده برای جذب این منابع خارجی استفاده نشده – سرمایه خصوصی و نوآوری تجاری. در حال حاضر وزارت دفاع برنامه و تشکیلات منسجمی با بودجه و اختیارات لازم برای انجام آن ندارد.
یک وزارت دفاع سازمان‌دهی‌شده و متمرکز می‌تواند سیستم‌های تسلیحات متعارف را در حالی که به سرعت در حال دستیابی، استقرار و ادغام فناوری‌های تجاری باشد، به دست آورد. این یک سیاست صنعتی ملی ایجاد می کند که توسعه کارخانه های کشتی سازی قرن بیست و یکم، کارخانه های هواپیماهای بدون سرنشین و ماهواره، و یک پایگاه صنعتی جدید تحت تراشه ها و قانون نوآوری و رقابت را تشویق می کند.
کنگره باید برای شناسایی و اجرای تغییرات در وزارت دفاع که برای بهینه سازی سازمان و ساختار آن مورد نیاز است، اقدام کند. این شامل:
- یک اکوسیستم دفاعی جدید ایجاد کنید که از یک اکوسیستم نوآوری تجاری خارجی و سرمایه خصوصی به عنوان ضریب افزایش نیرو استفاده کند. از تخصص پیمانکاران اصلی به عنوان یکپارچه‌کننده‌های فناوری پیشرفته و سیستم‌های پیچیده استفاده کنید و مراکز تحقیق و توسعه با بودجه فدرال (FFRDC) را در مناطقی که تحت پوشش فناوری تجاری نیستند (سینتیک، انرژی، انرژی هسته‌ای، و فراصوت) متمرکز کنید.
- سازماندهی مجدد تحقیقات و مهندسی وزارت دفاع. بودجه و منابع خود را به طور مساوی بین منابع سنتی نوآوری و منابع تجاری جدید نوآوری و سرمایه تخصیص دهد. سازمان OSD R&E را به دو قسمت تقسیم کنید. سازمان فعلی را بر وضعیت موجود متمرکز نگه دارید. ایجاد یک معاون وزیر دفاع برای نوآوری تجاری و دارایی خصوصی.
- دفتر جدید سرمایه استراتژیک (OSC) و واحد نوآوری دفاعی (DIU) را برای رهبری این سازمان جدید گسترش دهید.. به آنها بدهید بودجه و اختیارات تا این کار را انجام دهند و وسایلی را برای خدمات ارائه دهند تا همین کار را انجام دهند.
- سازماندهی مجدد کسب و نگهداری وزارت دفاع. بودجه و منابع خود را به طور مساوی بین منابع تولید سنتی و ایجاد منابع جدید تقسیم می کند از زرادخانه های قرن بیست و یکم – کارخانه های کشتی سازی جدید، تولید کنندگان هواپیماهای بدون سرنشین و غیره – که می توانند 1000 سیستم قابل استفاده و مقرون به صرفه تولید کنند.
- با متحدین هماهنگ کنید. پایگاه نوآوری امنیت ملی (NSIB) را به پایگاه نوآوری امنیت متفقین گسترش دهید. فناوری تجاری را از متحدان به دست آورید.
چرا به کنگره بستگی دارد؟
قدرت ملی گذرا است. کشورها زمانی تضعیف می‌شوند که متحدان، قدرت اقتصادی، علاقه به امور جهانی را از دست بدهند، درگیری‌های داخلی/مدنی را تجربه کنند، یا انتقال‌های تکنولوژیکی مخرب و مفاهیم عملیاتی جدید را از دست بدهند.
می توان گفت که همه اینها در ایالات متحده اتفاق افتاده یا در حال رخ دادن است
اقدامات کنگره برای اطمینان از اینکه وزارت دفاع برای مبارزه و پیروزی در جنگ های ما سازماندهی شده است، سابقه تاریخی دارد. قانون گلدواتر/نیکولز در سال 1986 با سازماندهی مجدد نقش نظامیان و فرماندهان و ایجاد ستادهای مشترک و فرماندهی های رزمی، اساس عملیات مشترک هماهنگ و مؤثر را پایه گذاری کرد. کنگره ایالات متحده باید تسلط اوکراین و چین در دریای چین جنوبی را به عنوان فراخوانی برای اقدام در نظر بگیرد و بلافاصله کمیسیونی را تشکیل دهد تا مشخص کند که چه اصلاحات و تغییراتی لازم است تا آمریکا بجنگد و در جنگ های آینده ما پیروز شود.
در حالی که بخش‌هایی از وزارت دفاع می‌دانند که ما در یک بحران برای جلوگیری از جنگ در دریای چین جنوبی، یا شکست آن، برای پیروزی در جنگ در دریای چین جنوبی، در بحران هستیم، وزارت دفاع به‌عنوان یک کل فوریت زیادی ندارد و نکته مهم را از دست می‌دهد. : چین حل و فصل تایوان را به تاخیر نمی اندازد. مشکل در برنامه ما روسیه برنامه های تجاوزکارانه آینده خود را مطابق با تاریخ ما به تعویق نمی اندازد. ما باید همین الان اقدام کنیم.
ما این کار را به خطر خود و تمام کسانی که برای بقای خود به امنیت ایالات متحده وابسته هستند، انجام نخواهیم داد.
ثبت شده در: چین، امنیت ملی، نوآوری فناوری و رقابت قدرت های بزرگ |
