عامل: برونته اچ. لاکسامانا، خبرنگار
نقد تئاتر
دوستت دارم، تو عالی هستی، حالا تغییر کن
نویسنده: جو دی پیترو
به کارگردانی Menchu Lauchengco-Yulo
ارائه شده توسط Repertory فیلیپین
جنبه های زیادی برای عشق و مراحل زیادی در عشق وجود دارد، از آشنایی و روابط تا جدایی و ازدواج. کمدی موزیکال تحسین شده خارج از برادوی از سال 1996، که به دلیل رویکرد دردناک صادقانه و خنده دار خود به این موضوع شناخته شده است، بازگشته است تا هوش خود را به جامعه آنلاین بیاورد.
نفوذ آن اکنون تغییر کرده است، همانطور که در آخرین نسخه Repertory Philippines یافت شد. این شرکت برای اولین بار این مطالب را توسط جو دی پیترو و جیمی بروکس در سال 2006 پوشش داد و این بار اصلاحاتی انجام داد تا اطمینان حاصل شود که روایت ها با تجربه Gen Z مرتبط هستند. سناریوها اکنون شامل کشیدن انگشت به چپ یا راست در برنامه های دوستیابی، تماشای نتفلیکس، به دنیا آوردن یک زوج همجنس گرا و حتی ارسال عکس تخم مرغ توسط پسرهای بی ادب است.
میندی پرز-روبیو، مدیر عامل و رئیس شرکت، در شب پیش نمایش گفت: “ما در واقع این نمایش را 18 سال پیش داشتیم، زمانی که هنوز در Onstage Greenbelt بودیم. این متفاوت است زیرا منچو برای اولین بار نمایشنامه ای را برای نماینده کارگردانی می کند.” دوستت دارم، تو عالی هستی، حالا تغییر کن.
زیر نظر منچو لاوچنگکو-یولو، عکس‌های تصویری در ریویو موزیکال، چهار بازیگر آن را به چالش می‌کشد تا ۴۰ شخصیت را بازی کنند که هر کدام نگاهی تازه به دوستیابی و روابط مدرن دارند. این چالشی است که Gian Magdangal، Krystal Kane، Gabby Padilla و Marvin Ong با مهارت زیادی با آن روبرو می شوند. همه آنها از شخصیتی به شخصیت دیگر حرکت می کنند، با حرکات لباس و بدن و تغییرات لهجه کامل می شوند، مثل اینکه چیزی نیست.
“کسی را پیدا کنید که دوستش داشته باشید! کسی که فکر می کنید عالی است! و بقیه عمر خود را صرف تغییر او کنید” این پیام خنده دار اما دردناکی است که این چهار نفر در طول نمایش ارائه می دهند.
با طراحی صحنه توسط جوی مندوزا، طراحی رقص استفان ویناس، گرافیک پروژکتور توسط GA Falarme، و نورپردازی توسط Meliton Roxas، جونیور، بازیگران ما را از یک قرار شام عاشقانه به یک کنار جاده شلوغ، یک خانواده پر هرج و مرج، و یک مراسم تشییع جنازه می برند. افراد مسن مردم. حرکات بازیگران و فضای مینیمالیستی در کنار هم مجموعه ای از داستان ها را روایت می کنند. غریبه های پیش بینی شده در میان جمعیت در شلوغی و شلوغی کلان شهر، ایده عشق را به سادگی به عنوان بخشی از زوال زندگی واقعی، استفاده مؤثر از صفحه نمایش های دیجیتال در تئاتر، منتقل می کنند.
مهم‌تر از همه، کارگردان Lauchengco-Yulo چهار بازیگر نقش‌ها و آهنگ‌هایی را انتخاب کرد (بازیگر تازه‌ای از کارگردان موسیقی Ejay Yatco) که بهترین‌ها را در آنها به ارمغان آورد.
لرد ماگدانگل، با قد بلند، بین غول ملایم و انفجار وحشتناک متناوب است. او به عنوان مردی که تمام تلاشش را می کند تا در یک قرار ملاقات با دوست دخترش در یک فیلم اشک آور گریه نکند، و به عنوان یک مرد همجنس گرا که در حال صحبت با بچه اش در حال صحبت کردن با بچه اش است، خنده دار است. بهترین نقش او قطعاً زندانی زندانی است که “راست می ترسد”، یک مونولوگ مسخره خواستگاری درباره جهنم را ارائه می دهد.
برداشت خانم پادیلا از “اولین ویدئوی قرار ملاقات رز ریتز” رو در رو با یک طلاق گرفته می شود که وقتی سعی می کند به صورت آنلاین قرار ملاقات بگذارد، از هم می پاشد. این نیز به معنای واقعی کلمه است، زیرا دوربین سلفی او بر روی یک صفحه نمایش بزرگ روی صحنه نمایش داده می شود و به ما امکان می دهد احساسات او را از نزدیک ببینیم، که برای بازیگر باتجربه عالی است.
خانم کین در «همیشه یک ساقدوش» بازی قابل توجهی ارائه می دهد. آهنگ قدرتمند سبک کانتری، آواز قوی او را برجسته می‌کند، که با کشش جنوبی باورپذیر پوشانده شده است، زیرا ترکیبی از تحقیر و اشتیاق شخصیت را تجسم می‌دهد.
آقای اونگ در آهنگ محدودتر اما صمیمانه تر “نباید کمتر عاشق تو باشم” می درخشد، سرود مردی به ازدواج سه دهه ای او با همسرش. این قطعه زیبایی است که به زوج های طولانی مدت چیزی برای ارتباط می دهد، لحظه ای نادر از آرامش در بزرگراه پر هرج و مرج عشق.
قطعات گروه نور به هر چهار بازیگر اجازه می دهد تا با یکدیگر تعامل داشته باشند، زیرا «خشکسالی مرد مجرد» از کیفیت پایین قرارهای اول ابراز تاسف می کند و “تانگوی ازدواج» واقعیت های ترسناک یک توپ و زنجیر مادام العمر در آینده را بازتاب می دهد.
نسل هزاره‌های جوان‌تر و ژنرال Zs، بیشترین ارتباط را با Magdangal و Kane داشتند که «Hey There, Single Guy/Gal» را می‌خواندند، زیرا دو والدین ناامید از پسرشان و تصمیم دوست دخترش برای جدایی و بازگشت به زندگی مجردی ناله می‌کردند. اما شاید دوست‌داشتنی‌ترین، به‌ویژه برای جمعیت درون‌گرا، «یک گل میخ و یک بچه» باشد که توسط پادیلا و اونگ به عنوان یک زوج در اولین قرار ملاقاتشان اجرا شد و متوجه شدند که ناامنی‌هایشان پایه‌ای است که می‌توانند از آن برای ارتباط با یکدیگر استفاده کنند.
در نهایت، در یک یادداشت تلخ، تصویری از یک زوج پیر است که با یک احیاگر ملاقات می کنند و عشق راحت پیدا می کنند. اجرای ماگدانگال و کین از “من می توانم با آن زندگی کنم” مالیخولیایی و زیبا است، تصویری نادر از قرار ملاقات در غروب زندگی اش.
در همین حال دوستت دارم، تو عالی هستی، حالا تغییر کن اولین بار 28 سال پیش خارج از برادوی، نسخه‌های جدیدتر مانند Rep’s اجازه می‌دهند تا مرور به چیزی جدید برای نسل جدید تبدیل شود. جوان‌های فهیم ممکن است احساس کنند که زوج همجنس‌گرا و عناصر دوستیابی آنلاین فقط افزوده‌هایی به مطالبی هستند که با استانداردهای امروزی با مفاهیم عشقی که اصلاً جدید نیستند تاریخ‌گذاری شده‌اند، اما هسته اصلی نمایشنامه هنوز هم صادق است. کسانی که مایلند شیرینی سوزش سر دل و ارتباط دردناک را پشت سر بگذارند، آن را تجربه ای خنده دار و لطیف، گاهی اوقات خنده دار، اما همچنین عمیقا جدی، در نهایت شیرین و لذت بخش تئاتر خواهند یافت.
