تبدیل هند به یک نیروگاه تولید جهانی

این که تولید ستون اصلی Viksit Bharat در سال 2047 خواهد بود، مسلم است. اکثر اقتصاددانان، به استثنای معدودی، در مورد اهمیت تولید برای توسعه یک کشور اتفاق نظر دارند. ایجاد شغل باید به عنوان بزرگترین نتیجه مورد هدف قرار گیرد زیرا هند به یک قدرت تولیدی تبدیل می شود زیرا ما باید قدرت جمعیتی جوان را به سودهای کلان تبدیل کنیم. بنابراین، برای رسیدن هند به 30 تریلیون دلار تولید ناخالص داخلی از 3.6 تریلیون دلار فعلی، صنعت باید تا سال 2047 حداقل 20 درصد و ترجیحاً 25 درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل دهد. رکود 1317 درصدی در چهار دهه گذشته. این میزان سهم آن را از 0.5 تریلیون دلار امروز به 6-7.5 تریلیون دلار در سال 2047 افزایش می دهد.

دولت قبل اقدامات متعددی را برای حمایت از تولید انجام داده بود، از جمله ایجاد کارشناسی ارشد در 14 بخش از طریق طرح های PLI. مالیات شرکت برای واحدهای تولیدی جدید به میزان قابل توجهی کاهش یافته بود. در بیانیه اخیر خود، BJP وعده داده است که هند را به یک مرکز تولید جهانی تبدیل کرده و اشتغال را در بخش‌های کلیدی مانند الکترونیک، دفاع، تلفن همراه، داروسازی، نساجی و خودرو افزایش دهد.

در حالی که مرکز احتمالاً از طریق بودجه در اواسط ژوئیه به حرکت به سمت تغییر ادامه خواهد داد، اما اقدام روی زمین در ایالت ها در حال انجام است. دولت ها باید اجرای سیاست مرکزی را به طور مناسب تطبیق دهند و سپس آن را اجرا کنند. در ایالات. در محافل آنها. اینجا یک چالش واقعی وجود دارد و باید با آن روبرو شد.

انتصاب یک شخص بسیار معتبر “شیرپا مانند” در مرکز و در هر ایالت تولیدی کلیدی می تواند گامی کلیدی در هدایت این تبدیل هند به یک نیروگاه تولیدی با ایجاد مسیری برای مشاغل از طریق پیچیدگی های بی شمار هند باشد. – زیرا هر ایالت دارای اکوسیستم های تولیدی خاص خود است.

جاش لینکنر، نویسنده پرفروش، پنج درس قدرتمند وام گرفته از شرپاهای اصلی را شرح می دهد، که همه ما آنها را به عنوان بخشی از گروه قومی تبتی با فرهنگ غنی، مهارت های کوهنوردی، و توانایی تحمل ارتفاعات با اکسیژن کم می شناسیم. این درس ها عبارتند از: هدایت دیگران به اوج. طراحی دقیق و با جزییات؛ پیش بینی و آماده شدن برای شکست ها؛ راه رفتن با تیم؛ و شنونده خوبی باشید

بنابراین، انتخاب فرد(ها) مناسب به عنوان شرپا برای مرکز و ایالات بسیار مهم است. آنها باید در مرکز و در ایالت خود به دلیل تجربه گذشته خود در سیاست تولید و/یا صنعتی احترام قائل شوند.

ساختار فدرال هند: مستلزم هماهنگی سیاست ها و همچنین اجرای یکپارچه بین مرکز و ایالت ها است، یعنی رویکردی هماهنگ برای مهار فرصت ها و رسیدگی به چالش ها در سطوح مختلف. در حالی که شرپاهای مرکز از نزدیک در تدوین سیاست در مرکز مشارکت دارند، شرپاهای ایالتی این سیاست‌ها را با نیازها و الزامات هر ایالت تطبیق داده و آنها را به یک برنامه اجرایی تبدیل می‌کنند. بنابراین، مرکز و ایالات هر دو مسئولیت نظارت بر اجرای این سیاست ها را خواهند داشت.

تدوین سیاست: تسهیل آن نقش مرکزی شرپا مرکزی در همکاری نزدیک با شرپاهای ایالتی خواهد بود. ما باید فراتر از سیستم PLI اعمال شده در بخش های اصلی که قبلاً ذکر شد برویم. در حالی که تلفن های همراه عملکرد خوبی داشته اند، سایر بخش ها تاکنون عملکرد ضعیفی داشته اند. درک علل آن و رفع برآمدگی ها بسیار مهم است. شرپاها باید با اتاق‌های صنعتی، به‌ویژه آن‌هایی که نماینده شرکت‌های کوچک و متوسط ​​هستند، همکاری کنند تا تدوین، انطباق و اجرای سیاست‌ها را تسهیل کنند.

با وجود این، اصلاحات عمیق تری به ویژه در زمینه زمین و کار مورد نیاز است. زمین (تملک دارایی و سلب مالکیت) و نیروی کار در فهرست موازی گنجانده شده و از نظر سیاسی حساس هستند. این کشور خود به فهرست ایالتی تعلق دارد. یکی از بزرگ‌ترین کمک‌های شرپاها تسهیل اصلاحات زمین و کار، هرچند در مراحل مختلف، خواهد بود.

زیرساخت و لجستیک: شرکت ها شهرک های صنعتی پلاگ اند پلی را ترجیح می دهند زیرا شهرک های صنعتی زیرساخت های لازم و امکانات از پیش تایید شده را دارند. به این ترتیب شرکت ها می توانند تولید را در کوتاه ترین زمان ممکن آغاز کنند و همچنین انرژی و منابع خود را بر روی نوآوری ها متمرکز کنند. شهر جهانی ماهیندرا در چنای و جیپور تحت مشارکت عمومی خصوصی نمونه‌های خوبی هستند. شرپاهای ایالتی می‌توانند راه‌اندازی پارک‌های صنعتی بسیاری، ترجیحاً در حالت PPP را تسهیل کنند، در حالی که اطمینان می‌دهند که اتصال بین این پارک‌ها و بزرگراه‌های ایالتی و ملی در کلاس جهانی است.

به طور مشابه، برنامه گاتی شاکتی نخست وزیر برای اتصال چندوجهی، که انتظار می رود میانگین هزینه های لجستیک را تا سال 2030 از 13 درصد فعلی به 8 تا 9 درصد کاهش دهد و در زمان مناسب در سطح جهانی به 6 تا 7 درصد کاهش دهد، به سرعت پیگیری شده است. تکمیل در مهلت تعیین شده یا قبل از آن.

سهولت انجام کار و هزینه: یکی از بزرگترین کمک‌هایی که شرپاها می‌توانند داشته باشند، کمک به از بین بردن چارچوب نظارتی سنگین ما، به‌ویژه در ایالت‌ها است. سادگی و خودتنظیمی باید هدف باشد. شرکت‌های تولیدی – اعم از داخلی و خارجی – جذب کشورهایی می‌شوند که در آن‌ها تجارت راحت‌تر و ارزان‌تر است، زیرا باعث رقابت بیشتر آنها می‌شود.

تحقیق و توسعه و نوآوری: این اساس تبدیل موفقیت آمیز به یک نیروگاه تولید را تشکیل می دهد. شرپا مرکز خوب است با وزارت علوم و فناوری، مشاور ارشد علمی، اتاق‌های صنعت و روسای دانشگاه‌ها برای درک و تسهیل لایحه بنیاد ملی تحقیقات ۲۰۲۳ و مجموعه ۱،۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ روپیه برای ترویج نوآوری‌های تکنولوژیک در بخش‌های طلوع آفتاب کار کند. همانطور که در بودجه موقت فوریه 2024 اعلام شد.

این‌ها با راه‌حل‌هایی برابری می‌کنند که دره مرگ را پل می‌کنند – یعنی سطح آمادگی فناوری 3-7، زمانی که بیشتر ایده‌ها از اثبات تجربی مفهوم به ارائه نمونه اولیه در یک محیط عملیاتی نمی‌آیند.

اینها با هم به طور قابل توجهی به افزایش سرمایه گذاری های ملی تحقیق و توسعه از 0.7٪ به 2.5٪ در کشورهای توسعه یافته کمک می کنند.

تجارت و صادرات: نیروگاه تولیدی، بنا به تعریف، یک بازیگر جهانی است. Keskussherpa بهتر است با وزارت تجارت و صنعت، وزارت امور خارجه و اتاق های صنعت برای شناسایی مهم ترین بازارهای صادراتی – بر اساس محصول – و تسهیل در اولویت بندی و مذاکرات توافقنامه های تجارت آزاد همکاری کند. شرپاها از طریق سازمان‌های مستقلی مانند شورای کیفیت هند می‌توانند اطمینان حاصل کنند که تولیدکنندگان هندی، به‌ویژه شرکت‌های کوچک و متوسط، استانداردها و گواهی‌های کیفیت جهانی را رعایت می‌کنند.

انتصاب شرپا در مرکز و ایالت ها می تواند به رفع چالش های چند وجهی پیش روی بخش تولید در تلاش هایش برای رقابتی شدن در سطح جهانی کمک کند. ما رهبری، تمایل، اراده، جاه طلبی و توانایی تبدیل هند به یک نیروگاه تولید جهانی را داریم. ما به هماهنگی بهتر بین همه ذینفعان نیاز داریم.

نویسنده یک مدیر مستقل و MD و مدیر عامل سابق، آشوک لیلاند و JCB هند است. دیدگاه ها شخصی هستند