اقتصاد بودایی: افراد را قادر می سازد تا از مهارت های خود استفاده کرده و آنها را توسعه دهند. آنها را قادر می سازد بر خودمحوری خود غلبه کنند و در یک کار مشترک به دیگران بپیوندند. ایجاد کالاها و خدمات لازم برای یک زندگی منصفانه – روشی ساده برای گفتن آن یک رویکرد دلسوزانه برای تجارت است.
EF Schumacher احتمالاً اولین کسی بود که از اصطلاح “اقتصاد بودایی” در کتاب خود استفاده کرد. کوچک زیباست: اقتصاد به گونه ای که گویی مردم اهمیت دارند [1]در سال 1973 منتشر شد. زمانی که او اقتصاددان ارشد هیئت ملی زغال سنگ بریتانیا (NCB) بود که در سال 1946 تأسیس شد و تنها مسئول مدیریت صنعت زغال سنگ بریتانیا بود، این شانس را داشتم که به طور مختصر با او ملاقات کنم. NCB در سال 1986 به عنوان British Coal خصوصی شد و در سال 1994 بسته شد. این صنعت بیش از یک میلیون نفر در سال 1920 مشغول به کار بود. طبق گزارش IBIS World، امروزه 155 نفر در این صنعت مشغول به کار هستند.
از آن زمان، با توجه به تحلیل‌های او و این ایده کنار گذاشته‌شده مبنی بر اینکه «بزرگ‌تر بهتر است» همانطور که اقتصاد کلاسیک و اندازه‌گیری تولید ناخالص داخلی نشان می‌دهد، همیشه به نظر من طعنه‌آمیز بود که EF شوماخر باید برای صنعت ملی سوخت‌های فسیلی کار می‌کرد.
لازم نیست کل کتاب را بخوانید، می‌توانید مقاله شوماخر در مورد اقتصاد بودایی را در مرکز شوماخر برای اقتصاد جدید بخوانید.
آیا اقتصاد بودایی رویکردی روشنگرانه به علم تاریک است؟
در کتابش اقتصاد بودایی: رویکردی روشنگرانه به علم تاریکی [2]کلر براون در عین تمرکز بر ارزش ها، پایداری و برابری بر مفهوم شوماخر از این اصطلاح استوار است. کتاب او بر وابستگی متقابل، رفاه و خوشبختی مشترک تأکید دارد. او تلاش برای خوشبختی را به عنوان «ایجاد زندگی معنادار برای همه در یک اکوسیستم سالم» توصیف می کند.
وقتی حدود 60 سال پیش شروع به کار کردم، کارفرمای من به دنبال مزیت رقابتی بود. مزیت رقابتی یک فریاد تجاری بود که هدف آن ترغیب مردم به خرید بیشتر و بیشتر کالاها بود. من این ایده را قبول کردم و خجالت نمی‌کشم بگویم که هرگز به آن فکر نکرده‌ام، چه رسد به اینکه بین هدف و شادی خودم ارتباط برقرار کنم. خوشبختی در آن زمان حتی کمتر از امروز سنجیده می شد. اگرچه ما توسط تولید ناخالص داخلی اداره می‌شویم، حداقل برخی از مردم اهمیت آن را در زندگی خود زیر سوال برده‌اند.
کلر براون خاطرنشان می کند که “بودیسم ثروتمند بودن را به معنای مادی منع نمی کند، تا زمانی که ما به هیچ دارایی مادی یا ثروت پولی وابسته نباشیم و ثروت خود را با دیگران تقسیم کنیم.” بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط فدرال رزرو در ژوئن 2022، ثروتمندترین درصد آمریکایی ها حدود 41.52 تریلیون دلار در سه ماهه اول کنترل داشتند. با این حال، 50 درصد پایین آمریکایی ها تنها حدود 2.62 تریلیون دلار دارند که حدود 16 برابر کمتر از نیمه بالاست. 1 درصد 0.1 درصد از آمریکایی‌ها میانگین ثروتی در حدود 43 میلیون دلار در سال 2020 داشتند. این نتیجه زشت اقتصادی است که قوانین تحمیلی دولت به نفع اکثریت نیست. شرکت هایی که اقتصاد بودایی را اجرا می کنند، حتی بدون اینکه متوجه شوند، قوانین تجارت را بازنویسی می کنند.
https://www.youtube.com/watch?v=88RX5A2iezs
آیا مصرف زیباست؟
اگر چنین نابرابری ظاهری زشت است، از خود می‌پرسم چه زیبایی از نظر اقتصادی و تجاری به نظر می‌رسد؟ و بنابراین من به فریتز شوماخر و کوچک زیباست. در کتاب می گوید: «… ایده آل از دیدگاه کارفرما، درآمد بدون کارمند است و ایده آل از دیدگاه کارمند، درآمد بدون کار است». مصرف خصوصی ایالات متحده 68.2 درصد از تولید ناخالص داخلی اسمی آن در مارس 2022 بود، بنابراین باید بپذیریم که مصرف خوب است. واقعا؟ راستی، خوبی و زیبایی چطور؟
همانطور که کلر براون می گوید، “لذت بردن از زندگی به این نیست که چگونه پول خود را خرج می کنید، بلکه به نحوه گذراندن زمانتان بستگی دارد.” او دوست دارد به جای درآمد، روی رفاه تمرکز کنیم. حقیقت این است که تجارت سنتی بر رفاه تمرکز نمی کند، بلکه بر سود است. زمانی که در تجارت بودم، سود را معیاری برای خود می‌دانستم، نه یک هدف، اما فشار خارجی هرگز اینطور عمل نکرد: قدرت ترازنامه برای بانک مهم بود. «پایان خط» برای بازار مهم بود.
دوست من دکتر Malte Krohn آگاهی کارآفرینی را هنر “در تعقیب” بودن توصیف می کند. او معتقد است که کارآفرینان هم قدرت و هم مسئولیت بزرگی دارند – انجام کارهای خوب با انجام کارهای خوب. من بر روی بینش او بنا می کنم و آن را وجود، تلاش و می دانم موفق.
مردم و سود
اگرچه شرکتی که ما در دهه 1970 تأسیس کردیم، پس از اینکه یازده سال بعد آن را فروختیم، مدت زیادی دوام نیاورد، ارزش‌هایی که ما از آن حمایت می‌کردیم نزد افراد درگیر باقی ماند. اسم این شرکت موزاییک بود و ما شرکت خود را هک کردیم حالت عملیات در قالب «شریعت موسی».
اولین «قانون» «مردم و منفعت» و دهمین «مردم و منفعت» بود. وقتی در دهه 1970 “لوح های سنگی” خود را حکاکی کردیم، بسیاری از تاجران فکر کردند که ما عجیب هستیم.
همچنین درست است که ما برای پیروی از آن «قوانین» تلاش کردیم، درست همانطور که من اکنون برای حفظ ارزش‌های شخصی‌ام برای زندگی معنادار انجام می‌دهم. من با سالها تمرین مراقبه آموخته ام که احتمالاً هرگز به روشنگری و پایان رنج نخواهیم رسید، اما سفر هنوز معنادار است.
تجربه و مشاهدات من به من می‌گوید که همه کسب‌وکارها یک سفر بیشتر از یک مقصد هستند، در واقع سفری برای کشف، به شرطی که رهبران هوشیار باشند و پیشرفت را پرورش دهند. شما با پیشرفت پروژه خود، در مورد “کسب و کار طبق معمول” فکر می کنید. آنها برای انجام وظایف تکراری و معمولی به خوبی مهم هستند، اما اجازه ندهید این ایده در تفکر شما در مورد توسعه کسب و کار نفوذ کند. برای هر کارآفرینی که به دنبال راهی و برای ساختن جهان است، مکانی بهتر از کسب سود است. و کمک به ایجاد یک اقتصاد برای مردم و کره زمین.
اقتصاد بودایی شامل مبارزه است
سرمایه‌گذاری‌های جدید با مشکلاتی روبه‌رو می‌شوند و من می‌بینم که استارت‌آپ‌های بیشتری به نحوه گذراندن وقت خود علاقه دارند. آنها راه اقتصاد بودایی را مجسم می کنند بدون اینکه حتی بدانند که می توان از تلاش های آنها استفاده کرد. بودیسم و اقتصاد بودایی تشخیص می دهند که زندگی یک مبارزه است – و کارآفرینی نیز همینطور.
مبارزه خوب است و تلاش حتی بهتر. من هیچ استارتاپی را بدون مبارزه نمی شناسم. با این حال، نکته مهم در مورد آنها این است که فرصت های یادگیری عالی را ارائه می دهند.
سرویس
کارآفرینان امروزی هنوز در میانه مبارزه خود خالق هستند. اکثر آنها سعی می کنند با فروش تله موش بهتر دنیا را تغییر دهند و این را می دانند روند کسب و کار به اندازه محصولی که ارائه می دهند مهم است. ما قبلاً در مورد کارآفرینان و کارآفرینان اجتماعی صحبت می‌کردیم که ماهیت متفاوتی دارند، اما واقعیت این است که بیشتر ایجادکنندگان کسب‌وکار با سابق متفاوت هستند و امروزه بیشتر سرمایه‌گذاری‌های جدید نیز شرکت‌های اجتماعی هستند، یا می‌توان گفت، بودیسم را به کار می‌برند. اقتصاد به شرکت خودش.
کلر براون این را به خوبی بیان می کند که می گوید: “…شما به شجاعت نیاز دارید. اگر این زیبایی در تجارت نیست، من نمی دانم چیست. راه هشتگانه بودا یکی از آموزه های اصلی بودیسم است. من معتقدم که اگر فقط آنها را بخوانید و در مورد آنها فکر کنید، خواهید دید که چقدر عالی در کارآفرینی کاربرد دارند و چگونه به موفقیت کسب و کار شما منجر می شوند.
آن ها اینجا هستند:
1. درک واقعی: دیدن واقعیت بدون فیلتر – همانطور که واقعاً هست
2. اندیشه صحیح: تطهیر حکمت و غرض بی ضرر
3. گفتار درست: گفتن حقیقت، تمرین درستکاری در الگوهای گفتاری خود
4. عمل درست: عمل غیر مضر – برای خود و دیگران اعمال می شود
5. معیشت صحیح: تعهد به زندگی سالم
6. آرزوی درست: جستجوی نظم و انضباط آگاهانه برای بهبود مستمر خود در طول زمان
7. ذهن آگاهی درست: آگاهی از واقعیت و رهایی از وسوسه ها، هوس ها و حواس پرتی
8. تمرکز صحیح: تمرکز و مراقبه مناسب.
[1] هارپر پرنیال; تجدید چاپ، 2010
[2] پرس بلومزبری؛ 2017
