دیدن گروه مورد علاقه‌ام در پیشرفته‌ترین مکان موسیقی دنیا تجربه‌ای هیجان‌انگیز، جذاب، هیجان‌انگیز و کمی خسته‌کننده بود. بابی ویر و میکی هارت میراث خود را با ادامه نوآوری و اجرای کتاب آهنگ Grateful Dead که بیشتر از 50 سال پیش نوشته شده است، تثبیت می کنند.
ویدئویی با کیفیت فوق العاده بالا را روی بزرگترین صفحه نمایش دنیا تصور کنید که با موسیقی زنده گروه مورد علاقه شما از طریق بهترین سیستم صوتی جهان هماهنگ شده است. سپس تصور کنید که گروه و تیم سازنده با هم کار می کنند تا شما را به سمت ترکیبی عجیب از ارگاسم مغزی و سرگیجه معده سوق دهند. و سپس، قبل از اینکه به اوج خود برسید یا برف کنید، آنها به سمت مرم و تصاویر برمی‌گردند تا بتوانید قبل از انجام مجدد آن استراحت کنید. هیجان انگیز و رها کننده، هیجان انگیز و رها کننده. این چیزی است که Dead & Company در Sphere بود.
برای بسیاری از مردم، رایج ترین واکنش به یک سکانس آغازین دو آهنگ قابل توجه، خنده است. MV این همان است! سپس می خواهند آن را جذب کنند. بعد می خواهند تعریف کنند، اما نمی توانند. سپس آنها می خواهند دوباره آن را ببینند.
من و دوستانم دوست داشتیم با یکی از گروه های مورد علاقه مان چیزی کاملاً جدید را تجربه کنیم.
می خواستم در ماه مه بعد از اولین آخر هفته سه نمایش درباره Dead & Company در Sphere بنویسم. با این حال، اتفاقات آنقدر زیاد بود که تصمیم گرفتم قبل از نوشتن به سه نمایش دیگر بروم. حتی در آن زمان، من به چند هفته برای پردازش این تجربه نیاز داشتم.
نمایش ها آنقدر منحصر به فرد و هیجان انگیز بودند که نمی توانستند کلیشه خسته “اما مردگان سپاسگزار با جری گارسیا” را منتشر کنند که برخی از Deadheads قدیمی دوباره روی آن می افتند. جری رفته است و هیچ چیز او را بر نمی گرداند. بابی و میکی زنده و نوآور هستند و همه چشمان دنیا را به ما نشان می دهند و شما هنوز هم می توانید آنها را زنده ببینید.
کره لاس وگاس
توضیح اندازه و دامنه Sphere و فناوری آن دشوار است، اما موارد فوق العاده به شما کمک خواهند کرد. کل سقف گنبدی یک صفحه نمایش 160000 فوتی است. در مقابل، یک زمین فوتبال آمریکایی 48000 فوت مربع است. بهترین سیستم صوتی جهان شامل 1586 بلندگو، 300 ماژول بلندگوی موبایل و “butt kickers” برای تقویت باس فرکانس پایین در هر یک از 17600 صندلی است.
از شش نمایشی که من رفتم، دو نمایش روی صندلی و چهار نمایش در قسمت پذیرش عمومی 3000 نفری جلو بودند.
هنگامی که برای اولین بار سیستم صدای شفاف Sphere را شنیدم، چندین دهه پیش به یاد انتقال از موسیقی آنالوگ، از جمله وینیل و نوار، به ضبط سی دی دیجیتال افتادم. صدای کره یک گام بزرگ به جلو از بلندگوهای معمولی در کناره‌های صحنه در نمایش‌های بزرگ است. صدا بدون توجه به جایی که هستید بسیار واضح است.
صدای شگفت‌انگیز حتی به راهروها و حمام‌ها نیز کشیده می‌شود، بنابراین دویدن برای ادرار کردن به این معنی است که بخش زیادی از نمایش را از دست نخواهید داد.
با این حال، جلوه های بصری نمایش Sphere را کاملاً متفاوت از هر سرگرمی دیگری می کند. اگر به یک فیلم IMAX رفته اید، آن صفحه را تصور کنید، اما سی برابر بزرگتر در یک گنبد به دور شما پیچیده شده است تا نتوانید چیزی جز دید محیطی خود از صفحه نمایش ببینید.
آیا می توانیم در ژوئیه با لاس وگاس صحبت کنیم؟ آره! زمانی که روزهای ژوئیه 117 درجه بود، احساس می کردم که در مریخ زندگی می کنم. من در ونیزی ماندم که با یک راهروی مجهز به تهویه مطبوع به کره متصل است. این بدان معناست که می‌توان سه روز کامل در داخل آن ماند، از کپسول خواب مریخ (اتاق هتل) تا کپسول غذاخوری مریخ (رستوران) تا کپسول سرگرمی مریخ (Sphere)، همه در یک حباب کنترل‌شده با آب و هوا. . بیرون نرو، امن نیست!
اقامتگاه لاس وگاس
من گروه Grateful Dead یا نوادگان مختلف آن را از اعضای اصلی گروه، مانند Dead & Company، بیش از 100 بار از سال 1979 دیده‌ام. من آنها را در تئاترها، میدان‌های هاکی، جشنواره‌ها، مکان‌های حماسی مانند رد راکس و استادیوم‌ها دیده‌ام.
تا زمانی که Sphere، گروه تور برگزار کرد – به طرفداران در سراسر کشور سفر کرد. حالا طرفداران در لاس وگاس به سراغ آنها می آیند.
موسیقی‌های فوق‌العاده موفقی مانند Dead & Company که میراثی ساخته‌اند، می‌توانند برنامه اجرای زنده خود را با اقامت تغییر دهند. گروه و کارکنان تولید برنامه‌ای را ایجاد می‌کنند که به آنها استراحت بیشتری می‌دهد تا روی اجرای یک نمایش عالی تمرکز کنند.
هنرمندانی که چنین میراثی را ساخته اند عبارتند از فرانک سیناترا، الویس پریسلی و التون جان، که هر سه آنها در طول دهه ها اقامت موفقی در لاس وگاس داشته اند. Dead & Company برای اقامت 30 نمایشی شامل سه نمایش در آخر هفته به مدت ده هفته، Sphere Las Vegas را در اختیار گرفته است، پس از اقامت توسط U2 و Phish در محل برگزاری در اوایل سال جاری.
وقتی صحبت از میراث شد، هفته گذشته به عنوان مردگان سپاسگزار معرفی شد (میکی هارت، بیلی کروتزمن، فیل لش و بابی ویر). امسال چهل و هفتمین افتخار مرکز کندی را با کارگردان برنده جایزه اسکار فرانسیس فورد کاپولا دریافت خواهد کرد. بانی رایت خواننده و ترانه سرا برنده گرمی. آرتورو ساندوال نوازنده جاز; و تئاتر آپولو
به کار گرفتن فناوری Sphere
Dead & Company عاقلانه ترکیبی از تصاویر بصری هیجان انگیز را برای برخی از آهنگ ها انتخاب کرد، اما مولفه ویدیو برای برخی دیگر بسیار ظریف تر و محدودتر بود.
داشتن یک تولید بزرگ با هر آهنگ آسان بود، اما بعد از مدتی بسیار زیاد و بی انگیزه می شد. درست مانند تغییر انتخاب آهنگ از تمپو به تصنیف، تجربه کلی را بهتر می کند، زیرا ویدیوهای مختلف به خوبی کار می کنند.
من دوست داشتم که این نمایش مضمونی آزاد داشته باشد که تاریخچه Grateful Dead را از زمان آغاز به کار آن در سال 1965 در محله Haight-Ashbury سانفرانسیسکو تا به امروز به نمایش بگذارد. عکس‌هایی از اعضای مختلف گروه در طول سال‌ها، مکان‌های تاریخی که آنها بازی می‌کردند، عکس‌هایی از طرفداران و نمادهای Grateful Dead مانند لوگوی “Stealie” و خرس‌های رقصنده آنها وجود داشت.
من این فرصت را داشتم که در برنامه‌ها با افرادی صحبت کنم که قبلاً طرفداران Grateful Dead نبودند. آنها فقط به یک نمایش در لاس وگاس می رفتند و Dead & Company را از Sphere به جای مثلاً Cirque du Soleil یا Penn & Teller انتخاب کردند. همه این نمایش را بسیار دوست داشتند، بنابراین Residenssi نیز طرفداران جدیدی برای گروه ایجاد می کند.
برای کهنه سربازان Grateful Dead، گروه همه چیز را به هم ریخته و غیرقابل پیش بینی بود. در طول هر سه روز آخر هفته، آنها نزدیک به 60 آهنگ را بدون تکرار پخش کردند. در طول کل دوره اقامت، آنها بیش از 100 آهنگ را پخش کرده اند، بنابراین در آخر هفته دوم تعدادی آهنگ را شنیدم که اولی پخش نشدند.
و تصاویر را نیز به هم ریختند. اگرچه آنها هر شب چند دکور اجرا می کردند، اما در هر نمایش صحنه های بصری جدیدی وجود داشت که من قبلاً ندیده بودم.
ارتباط گروه با مخاطب
در چند برنامه اولی که رفتم، روی صندلی نشستم. این مکان ایده آلی برای عادت کردن به محل برگزاری بود زیرا نمای بسیار بهتری از صفحه نمایش از روی صندلی ها وجود دارد. مثل اولین بار همه، در اولین نمایشم از Sphere غافلگیر شدم. با این حال، در مرحله دوم، متوجه شدم که کمی بیش از حد روی تصاویر تمرکز می کنم. گاهی اوقات حدود ده دقیقه به بالا نگاه می کردم و بعد متوجه می شدم هی گروه مورد علاقه من آنجاست و من حتی به آنها نگاه نمی کنم!
خوشبختانه برای چهار نمایش باقیمانده در «سینک» پذیرش عمومی بودم و برای چندین نمایش خیلی زود رسیدم تا درست در جلوی صحنه، حدود 30 متر از صحنه، به اندازه کافی نزدیک برای دیدن سیم‌های گیتار بنشینم. من همیشه دوست دارم تعامل بین اعضای گروه را از نزدیک تماشا کنم.
صحنه در مقایسه با محل اجرا کوچک است. فقط با اعضای گروه – اعضای سابق Grateful Dead باب ویر و میکی هارت، جان مایر، اوتیل باربریج، جف چیمنتی و جی لین – و سازهای آنها روی صحنه کم است. بیشتر آمپلی فایرها در زیر صحنه پنهان شده اند، دوربین ها و چراغ ها همگی از راه دور کنترل می شوند و هیچ تصویربرداری روی صحنه یا جلوی صحنه وجود ندارد.
در دو نمایش زمانی که من خیلی نزدیک بودم، کل صحنه میدان دید را در اختیار گرفت. این به من اجازه داد که واقعاً روی گروه تمرکز کنم. می توانستم به بالا نگاه کنم و جلوه های بصری را ببینم، اما ترجیح دادم روی گروه تمرکز کنم. با یک صحنه مینیمالیستی در جلو، آن را مانند یک نمایش باشگاهی! تصور کنید که! Dead & Company در باشگاه!
اما اگر برگردم و به عقب نگاه کنم، چه! – احساس می کردم 18000 نفر مستقیم به من نگاه می کنند.
صندلی های توپ مانند نقاط انتهایی یک استادیوم فوتبال هستند، اما در حالت معکوس، جایی که بیشترین صندلی در هر ردیف در پایین، به دلیل شکل کروی اتاق، کمترین صندلی را در هر ردیف در بالا دارد. همه صندلی‌ها رو به صحنه هستند و گرداب عجیبی از انرژی ایجاد می‌کنند که دقیقاً در جایی که در دو نمایشی که در آن حضور داشتم، ایستاده بودم. من می‌توانستم نیروی انسانی جمعی را در اتاق احساس کنم – انرژی که از اعضای گروه نزدیک به من روی صحنه می‌آمد، و انرژی نزدیک به 20000 طرفدار که همگی با من ملاقات کردند وقتی که من فقط چند ده متر دورتر از صحنه مردم.
همانقدر که Sphere از بسیاری جهات شگفت انگیز است، معایب خود را نیز دارد. با این حال، Sphere آنقدر تجربه متفاوت از یک نمایش معمولی است که چندین واکنش منفی من در مقایسه با همه چیزهای عالی در مورد مکان جدید کم رنگ می شود.
مانند صدای دیجیتال یک سی دی در مقایسه با یک سیستم آنالوگ گرم، یا یک رستوران با مضمون دنیای دیزنی در مقایسه با یک اتاق صدف در فضای باز در دریا، “غلاف سرگرمی مریخ” تقریباً بیش از حد عالی است. من عرق یک نمایش گرم تابستانی در فضای باز را به کره تحت کنترل دما ترجیح می دهم. یک بارندگی باران که از جشنواره تابستانی عبور می کند، می تواند مانند هر آهنگی که گروه می نوازد، قسمتی جادویی و به یاد ماندنی از تجربه باشد. هک، من حتی اتاق مردانه‌ای که باعث می‌شود به صدها کنسرت گذشته فکر کنم، ترجیح می‌دهم تا دستشویی‌های مدرن و تمیزی که احساس می‌کردم متعلق به سالن استراحت Cathay Pacific در فرودگاه بین‌المللی هنگ‌کنگ است.
با این حال، این ناامیدی ها کوچک هستند. من برای بازگشت به Sphere هیجان زده هستم زیرا می خواهم دوباره انرژی آن را احساس کنم! امیدوارم گروه در سال آینده تاریخ های بیشتری را رزرو کند.
همانطور که من این را می نویسم، شما هنوز برای تماشای نمایش وقت دارید. دو آخر هفته دیگر از سه نمایش – 1، 2، 3 و 8، 9، 10 اوت.
اگر روی حصار هستید: برو!
تصاویر: دیوید میرمن برایان هالیگان در اسکات اسفر. دیگران توسط دیوید میرمن اسکات
