چگونه در هر مقاله از هوش مصنوعی بدون کاهش سرعت هوش مصنوعی استفاده می کنیم

تمام عبارات و احوالپرسی‌های ممنوعه را حذف کنید: اکنون می‌توانید شاه ماهی با علائم نگارشی تمیزتر داشته باشید.

در اینجا تلاش من برای تعریف صورتحساب هوش مصنوعی است:

شیب هوش مصنوعی محتوایی است که بدون درک کافی، قضاوت، شواهد، یا ورودی اصلی برای جلب توجه خواننده منتشر شده است.

به طور خلاصه Slop تلاش را از خالق به خواننده منتقل می کند.

ناشر بخش‌های سخت را نادیده می‌گیرد: تحقیق درباره موضوع، بررسی ادعاها، شکل‌دهی نظر، و تصمیم‌گیری درباره آنچه مهم است. سپس خواننده باید بفهمد چه چیزی قابل اعتماد، مرتبط یا نوشته شده توسط کسی که موضوع را می‌فهمد.

نویسنده در زمان صرفه جویی می کند. همه هزینه های آن را پرداخت می کنند.

در Ahrefs، استفاده از هوش مصنوعی به معنای کنار گذاشتن روش هایی نیست که باعث می شود محتوا قبل از هوش مصنوعی ارزش خواندن داشته باشد. این بدان معناست که راه‌هایی برای حفظ آنها پیدا کنید، حتی زمانی که هوش مصنوعی کار بیشتری را انجام می‌دهد.

برای اکثر نویسندگان، نوشتن چیزی برای انجام دادن بود. ساعت ها همین جا گذشت. هوش مصنوعی این بخش را به‌طور باورنکردنی ارزان کرده است، بنابراین تلاش‌های ما بیشتر باید به سمت بالا برود: تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه چیزی شایسته نوشتن است، چگونه پیام را ساختار دهیم، و چه چیزی می‌توانیم ارائه دهیم.

قبل از اینکه از هوش مصنوعی بخواهم چند نثر بنویسد، یک حدس تقریبی می‌خواهم که چیزی شبیه به:

می بینید اینها جدید نیستند. آنها قبل از هوش مصنوعی و باید حتی با هوش مصنوعی وجود دارد.

هوش مصنوعی می تواند به پاسخ به این سوالات کمک کند. می توانم از آن بخواهم که SERP ها را ترسیم کند، دیدگاه من را به چالش بکشد، استدلال های متقابل پیدا کند یا به شواهد گمشده اشاره کند. اما نباید آن تصمیمات را برای من بگیرد.

برنامه ریزی فقط نیمی از آن است. این مدل همچنین به چیز جالبی برای کار کردن نیاز دارد.

همان اینترنت را به آن بدهید که بقیه دارند و نسخه ای از همان مقاله ای را به شما می دهد که بقیه دارند. تماس با سبک دقیق آن را حل نمی کند. شما به مواد خامی نیاز دارید که نمی توانست به تنهایی تولید کند: مصاحبه ها، اطلاعات داخلی، داده های شخصی، نمایش های واقعی، آزمایش های ناموفق، و نمونه های عینی کار شما.

اینجاست که برای کار خود به چیزهایی مانند منبع حقیقت نیاز دارید. به عنوان مثال، همکار من Mateusz، Letaido’s Source of Truth را ساخت: یک کتابخانه قابل جستجو از اطلاعات که عوامل او و او برای ایجاد محتوا به آن تکیه می کنند.

ابزار او چهار نوع محتوا را ذخیره می کند: حقایق و آمار، توضیحات، اطلاعات محصول و دستورالعمل ها.

به شخصه، بزرگترین تغییر عملی که انجام داده ام، صحبت کردن به جای نوشتن است.

همانطور که می نویسم، آن را مطابق با آن ویرایش می کنم. قبل از اینکه هوش مصنوعی آن را ببیند، آشفتگی در سرم را به یک خلاصه‌ای منظم تبدیل می‌کنم. متأسفانه، درهم و برهمی اغلب حاوی یک عنصر مفید است: عدم اطمینان، هشدارها، نظرات و ارتباطات نیمه شکل.

بنابراین من می گویم با استفاده از Wispr Flow. در اتاقم قدم می زنم یا پشت میزم می نشینم و صحبت می کنم. من آبکشی می کنم و سعی می کنم تا حد امکان چیزهای زیادی را از سرم بیرون بیاورم تا بتوانم مواد خام بیشتری را به هوش مصنوعی بدهم تا با آن کار کند.

بله، من اساساً از یک قسمت پادکست با خودم استفاده می کنم. ویرایش نشده.

یا از یک هوش مصنوعی می‌خواهم که با من مصاحبه کند، قبل از اینکه پیش‌نویسی را پیشنهاد کنم، به دنبال نقاط ضعف باشد و هرگونه اعتراضی را برطرف کند. دیگر از آن خواسته نمی شود که ماده را اختراع کند. موضوعاتی را که من ارسال می کنم سازماندهی می کند و پرس و جو می کند.

هوش مصنوعی در پنهان کردن تصمیمات درون نثر صیقلی بسیار خوب است.

یک اعلان یک‌باره تحقیق، زاویه، ساختار، استدلال‌ها، مثال‌ها و لحن را به یکباره انتخاب می‌کند. وقتی آن انتخاب ها را می بینید، در یک مقاله بسته بندی می شوند. آنها بیشتر از آنچه هستند احساس تثبیت می کنند.

بنابراین، فرآیند رایان به جای تولید یک فایل نهایی عرفانی، گردش کار ویرایشی انسانی را منعکس می کند. تحقیقات، شکاف های محتوا، طرح کلی و پیش نویس به طور جداگانه ذخیره می شوند. او می تواند هر مرحله ای را بررسی کند، خروجی یا دستوری را که باعث مشکل شده است را تصحیح کند و از آخرین نقطه قابل قبول دوباره شروع کند.

برای کپی کردن اصل به 23 لوله مهارت کلود کد نیاز ندارید. کار را به فازها تقسیم کنید و بین آنها تصمیم بگیرید:

در هر دروازه، نویسنده باید حکمی بدهد. این ممکن است به معنای درخواست تحقیقات بیشتر، حذف یک بخش، تغییر زاویه یا رد کامل مقاله باشد.

این مهم است زیرا تولید ارزان هزینه های غرق شده عجیب و غریب ایجاد می کند. وقتی یک هوش مصنوعی 2000 کلمه صیقلی به شما می دهد، به جای زیر سوال بردن وجود آنها می خواهید آنها را بهبود ببخشید.

اگر بخواهید یک اشتباه هزینه غرق شده. به جز اینکه هوش مصنوعی می تواند هر شش دقیقه هزینه سینک را ایجاد کند.

یا اگر لوله نمی‌سازید و از هوش مصنوعی برای یک مقاله استفاده می‌کنید، کار را به مراحل تقسیم کنید. ابتدا با طوفان فکری شروع کنید. بدون طراحی سپس وقتی پس از رفت و برگشت از زاویه راضی بودید، به مرحله بعدی بروید. پیش نویس آن را بخواهید. کار و ویرایش با هوش مصنوعی را تا زمانی که راضی هستید ادامه دهید، سپس به مرحله بعدی بروید. حتی می توانید از آن بخواهید که در طول مسیر استدلال شما را تیز کند.

هدف این است که تصمیمات بهتری بگیریم، نه اینکه تعداد کلمات را افزایش دهیم.

در غیر این صورت، هوش مصنوعی قبل از اینکه متفکر بودن را تمام کنید، شما را به یک ویرایشگر تبدیل می کند.

من فکر می کنم این همان جایی است که Ahrefs با بسیاری از شرکت های هوش مصنوعی محتوا متفاوت است.

بازی آشکار در صرفه جویی در هزینه این است که تقریباً همان محصول را با قیمت کمتر تولید کنید و سپس از پس انداز برای حجم استفاده کنید. مقالات بیشتر کلمات کلیدی را اضافه کنید. صفحاتی را برای ایندکس شدن توسط گوگل اضافه کنید.

برای روشن بودن، ما از هوش مصنوعی برای خودکارسازی کارهای خسته کننده استفاده می کنیم تا بتوانیم در زمان نیز صرفه جویی کنیم. احمقانه است که خلاف آن وانمود کنیم.

برای مثال، Data Refresh Hub که من ساخته‌ام حداقل یک روز کار دستی در ماه را برای واکشی، تمیز کردن و آماده‌سازی به‌روزرسانی‌ها برای ۱۲ مجموعه داده ذخیره می‌کند. کارهایی که قبلا به صورت فصلی، نامنظم یا اصلا انجام نمی شد، اکنون می تواند هر ماه اتفاق بیفتد.

بنابراین بله، هوش مصنوعی به ما در انتشار و به‌روزرسانی بیشتر کمک می‌کند.

اما حجم تنها بازده بالقوه کارایی نیست.

پیش نویس و انتشار هرگز تنها محدودیت برای محتوای ما نبود. اغلب محدودیت بزرگ‌تر تنها چیزی بود که می‌خواستیم به مقاله اضافه کنیم، اما نمی‌توانستیم توجیه کنیم یا سرمایه‌گذاری کنیم.

به عنوان مثال، اگر بخواهیم تجزیه و تحلیل ساده داده ها را انجام دهیم (نه تحقیقات داده در مقیاس بزرگ)، ممکن است به کمک یک دانشمند داده نیاز داشته باشیم. اگر می خواستیم یک ابزار رایگان بسازیم، به یک توسعه دهنده نیاز داشتیم. یک مقاله تعاملی تر به کمک برنامه ریزی و طراحی نیاز داشت. یک پروژه تحقیقاتی بزرگ ممکن است برای یک بازاریاب محتوا خیلی دستی باشد.

هوش مصنوعی این موانع را کاهش می دهد. یک نویسنده اکنون می تواند یک مجموعه داده را تجزیه و تحلیل کند، یک ابزار را نمونه سازی کند، یک عنصر تعاملی بسازد، رابط کاربری پیام را بهبود بخشد، یا بخشی از یک پروژه تحقیقاتی را خودکار کند. نه کاملاً، و نه بدون متخصصان وقتی که خطرات آنها را ضروری می کند. اما آستانه امتحان بسیار کمتر است.

یا اینکه چگونه یک بازاریاب محتوا می‌تواند یک مسابقه، ابزار رایگان یا تجسم داده‌ها را بدون انتظار برای زمان نادر توسعه‌دهنده بسازد. مانند مولد رایگان LLMs.txt ما:

این تفاوتی است که ما به آن اهمیت می دهیم. می‌توانید از هوش مصنوعی برای حذف کارهای پشت هر مقاله استفاده کنید، یا می‌توانید از آن برای انجام کارهایی که قبلاً نمی‌توانستید استفاده کنید.

فقط نپرسید چند مقاله دیگر که هوش مصنوعی به شما اجازه انتشار می دهد. بپرسید اکنون چه چیزی را می توانید در مقاله ای قرار دهید که قبلا غیرممکن بود.

مقیاس پذیری همچنان نیاز به اعتدال دارد. ما سعی نمی کنیم هر نویسنده ای را به یک کارخانه تولید محتوا تبدیل کنیم. هدف این است که کارهایی را که هر نویسنده می تواند انجام دهد، بدون کمرنگ کردن آنچه شایسته انتشار است، گسترش دهیم.

هوش مصنوعی می‌تواند بسیاری از فرآیندها را انجام دهد، اما هنوز یک فرد خاص باید نتیجه آن باشد.

فردی که جریان کار را اجرا می کند باید موضوع را به خوبی درک کند تا ادعاهای آن را تأیید کند، اطلاعات نادرست را تصحیح کند، توضیح دهد که شواهد از کجا آمده اند و تصمیم بگیرند که آیا راحت نام خود را به آن الصاق می کنند یا خیر.

به همین دلیل است که رایان حتی با خط لوله خود صدها مقاله را یک شبه منتشر نمی کند.

او به عنوان مدیر بازاریابی محتوا، ویراستار تمام محتوای ما نیز هست. خلاصه هر مطلبی که وارد وبلاگ Ahrefs می شود هر کلمه ای را می خواند.

رایان به عنوان یک رهبر فکری در این زمینه، همچنین توانایی خواندن یک قطعه و زیر سوال بردن مقدمات، زیر سوال بردن شواهد، شناسایی مشترکات و این سوال را دارد که آیا مقاله واقعاً به قول خود به خواننده عمل می کند یا خیر.

اگر فرد فقط خروجی را نشان دهد، یک فرد در حلقه معنای بسیار کمی دارد. آنها به دانش، اقتدار و تمایل به نه گفتن نیاز دارند.

و بله، حتی اگر این قطعه با هوش مصنوعی یا با کمک هوش مصنوعی تولید شده باشد، ما هنوز به اندازه کافی ساعت کار (نویسنده و ویراستار) وقت می گذاریم تا مطمئن شویم ارزش انتشار دارد.

اما با افزایش استفاده از هوش مصنوعی، عملکرد جستجو کاهش یافت. دلیل احتمالی این نیست که گوگل محتوای هوش مصنوعی را جریمه می کند. شرکت‌ها معمولاً از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند تا از کار سخت پرهیز کنند و محتوای متوسط ​​را منتشر کنند.

که ما را به موضوع این مقاله برمی گرداند: هوش مصنوعی مشکل نیست. سلب مسئولیت است.

هوش مصنوعی پیاده سازی را ارزان می کند. این باید به ما زمان بیشتری برای بررسی ها، شواهد، تجربیات و ایده هایی بدهد که مقاله را ارزش خواندن می کند.

بنابراین سوال مهم این نیست که هوش مصنوعی چه تعداد یا چه کلماتی نوشته است. این در مورد این است که آیا فرد آنچه اتفاق افتاده را درک کرده، ارزیابی کرده، تضمین کرده و پشت آن ایستاده است.

اگر هیچ کس واقعاً صاحب نتیجه نباشد، بیهوده است.