بحث در مورد برق ارزان و قابل اعتماد، اتصال و زیرساخت، و همیشه طعم هر روز، حکمرانی خوب، ضروری است. اما اگر آموزش را در اولویت قرار ندهیم، ممکن است با یک معضل وجودی مواجه شویم. همانطور که الیزابت کینگ از بانک جهانی حدود 13 سال پیش در مجمع جهانی آموزش در لندن در همان سال اشاره کرد، “آموزش و پرورش پایه توسعه و رشد است.”
آموزش بخش کلیدی توسعه سرمایه انسانی است و بخش های مختلف و نگرانی ها در مورد محدودیت های بالقوه رشد اقتصادی را در بر می گیرد. عنصر انسانی همیشه حضور دارد.
ذهن انسان دستاوردهای توسعه از ارتقای سلامت و نوآوری های کشاورزی تا مدیریت دولتی کارآمد و رشد کسب و کار را امکان پذیر می کند. ظاهراً وظيفه پديدآورندگان خط مشي عمومي آزاد كردن توانايي ذهن انسان است. همانطور که کینگ تاکید کرد، “هیچ ابزاری بهتر از آموزش برای آن وجود ندارد.”
اما 20 سال قبل از مجمع جهانی آموزش لندن، چندین مقام دولتی و شرکای توسعه از کشورهای مختلف برای تأیید اهمیت آموزش در توسعه اقتصادی و زندگی مردم ملاقات کرده بودند. “آموزش برای همه” به عنوان یک فریاد جنگی اعلام شد و تأیید کرد. اما در سال‌های بعد، با افزایش ثبت‌نام‌ها، سطح یادگیری به طرز ناامیدکننده‌ای پایین بود و به نظر می‌رسید که بسیاری از آنها عقب مانده بودند. سپس دعوتنامه به “آموزش برای همه” تغییر یافت.
مهم و مفید برای آینده دانش و مهارت هایی است که دانش آموزان خردسال کسب می کنند – نه فقط دوران تحصیلشان – که به توانایی آنها برای یافتن شغل، افزایش بهره وری شخصی و بهبود سلامت و رفاه آنها کمک می کند. و سهم حیاتی آنها در رشد اقتصادی پایدار و فراگیر.
با این حال، در مورد فیلیپین، به نظر می رسد که مشکل در حال دو برابر شدن است. تعداد دانش آموزان در حال کاهش است و کیفیت آموزش همچنان رو به وخامت است. تا زمانی که سیاست‌های عمومی برای دستگیری، کاهش و معکوس کردن اثرات آن بر کیفیت نیروی کار، اثربخشی رهبری سیاسی و حکمرانی، و سواد عملکردی رای‌دهندگان و بقیه جامعه مدنی اصلاح قاطعانه صورت نگیرد، ما همچنان از خود عقب خواهیم ماند. همسایگان منطقه ای از بسیاری جهات.
در سپتامبر سال گذشته، مؤسسه مطالعات توسعه فیلیپین (PIDS) گزارش داد که با وجود اینکه کلاس ها برای یک ماه شروع شده بود، هنوز ثبت نام 1.9 میلیون کمتر از هدف وزارت آموزش (DepEd) برای 28.8 میلیون دانش آموز برای مدرسه 2023-2024 بود. سال . داده های DepEd نشان می دهد که در مجموع 26.9 میلیون نفر در مدارس دولتی، مدارس خصوصی و دانشگاه ها و کالج های دولتی و محلی ثبت نام کرده اند. سطح سال قبل 28.4 میلیون بود.
به گفته اتحاد معلمان نگران، دلیل آن فقر است. به نظر می‌رسد که داده‌های DepEd این را تأیید می‌کنند. ثبت نام تنها در منطقه پایتخت ملی (NCR) افزایش یافته است، در حالی که وسترن ویسایاس با 230000 نفر بالاترین ثبت نام را ثبت کرده است. سازمان آمار فیلیپین (PSA) پیش از این گزارش داده بود که وسترن ویسایا در سال 2021 از نرخ فقر 13.8 درصدی رنج می برد، در حالی که میزان بروز فقر در NCR تنها 2.2 درصد بود.
خانواده های فقیر علاوه بر نداشتن هزینه کافی برای تحصیل فرزندانشان، از فرزندانشان نیز انتظار دارند که در درآمد خانواده سهیم باشند. این کودکان دلیل خوبی برای بیرون رفتن از کلاس درس دارند.
بنابراین، PIDS اظهار داشت که ترک تحصیل یک نگرانی جدی است. خاتمه زودرس به معنای از دست دادن بهره وری بالقوه است. ترک تحصیل هزینه دستیابی به سطح تحصیلی مطلوب را برای جمعیت افزایش می دهد. از آنجایی که ترک تحصیل در بین کودکان فقیر بیشترین میزان را دارد، به این معنی است که آنها را در مسیری کم درآمد برای آینده قرار می دهیم.
یکی دیگر از مشکلات آموزش در این کشور کاهش مداوم کیفیت آن است. یک نقطه شروع خوب در اینجا آخرین یافته از شرکت خدمات حرفه ای Pricewater-houseCoopers (PwC) است که از اکتبر تا نوامبر 2023 انجام شده است. حدود 54٪ از مدیران عامل شرکت های مستقر در فیلیپین در مورد دوام این شرکت ها نگران هستند. کسب و کار خود را فراتر از 10 سال آینده، مگر اینکه در راه ایجاد، ارائه و جمع آوری ارزش نوآوری کنند. 71 درصد از آنها فقدان مهارت های نیروی کار را بزرگترین مانع عنوان کردند. حدود 69 درصد نیز نگران کمبود توانایی های فنی شرکت های خود هستند.
باید کاملاً روشن باشد که آموزش و آموزش حرفه‌ای در قلب این شرکت‌های مهم قرار دارد.
همانطور که در گزارش شرکای GlobalSource خود در این هفته ذکر کردیم، مطالعه ای توسط چندین بانک مرکزی مرکزی پیلیپینا (“کشورهای آسه آن-5: در رقابت برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی”، هازل پارکون- سانتوس، ماریا ریکا آمادور و ماری ادلویس انجام شد. Romarate، 2021) نشان داد که در آسیای جنوب شرقی، سرمایه‌گذاران خارجی بیشتر از هزینه‌های نیروی کار به دنبال سرمایه انسانی با کیفیت هستند – علاوه بر رتبه‌بندی اعتباری خوب، سهولت انجام تجارت و مدیریت عمومی خوب.
اگر می‌خواهیم در افزایش سرمایه‌گذاری و تولید در فیلیپین رقابتی باقی بمانیم، باید زودتر اقدام کنیم. هیچ دلیل قانع‌کننده‌تری برای فوریت مداخله عمومی از برنامه ۲۰۲۲ برای ارزیابی دانش‌آموزان (PISA) در سراسر جهان وجود ندارد. این نشان داد که فیلیپین تنها در بین 81 کشور رتبه 77 را برای دانش آموزان 15 ساله دارد. این بدان معناست که دانش آموزان جوان فیلیپینی ما مهارت های خواندن، ریاضی و علوم ضعیفی داشتند.
به عنوان مثال، در ریاضیات، دانش آموزان فیلیپینی تنها 355 امتیاز کسب کردند که بسیار کمتر از میانگین جهانی 472 است. در مطالعه، فیلیپین تنها 347 امتیاز کسب کرد که هنوز کمتر از میانگین جهانی 476 امتیاز است. در علم ما توانستیم در مقابل میانگین جهانی 485 امتیازی 356 کسب کنیم که به اندازه کافی پایین است که ما را در رده سوم قرار دهد.
پیامدهای این نتایج را نمی توان در زیر فرش جارو کرد.
تنها 16 درصد از دانش آموزان ما موفق به کسب سواد سطح 2 شدند که بسیار پایین تر از میانگین 69 درصدی سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) است. این بدان معناست که از هر ده دانش‌آموز فیلیپینی کمتر از دو نفر می‌توانند “بدون آموزش مستقیم، چگونگی نمایش یک موقعیت ساده را به صورت ریاضی تفسیر و تشخیص دهند.” از سوی دیگر، در سنگاپور، ماکائو، ژاپن، هنگ کنگ، تایوان و استونی از هر ده دانش آموز تقریباً 9 نفر از آن جان سالم به در بردند.
این مهارت ضعیف در عملکرد دانش آموزان فیلیپینی در خواندن و علم نیز نمود پیدا می کند. کمتر از یک چهارم می تواند ایده اصلی را از یک متن متوسط استخراج کند و تقریباً هیچ کس نمی تواند متون طولانی را درک کند و با مفاهیم انتزاعی تری برخورد کند. در علم کمتر از یک چهارم آنها می توانستند پدیده های علمی آشنا را توضیح دهند یا بر اساس اطلاعات موجود نتیجه گیری کنند. تقریباً هیچ یک از آنها نمی توانستند دانش و دانش خود را در بسیاری از موقعیت ها، از جمله پدیده های علمی ناشناخته، به کار ببرند.
بنابراین شنیدن این موضوع که مقامات DepEd تنها می‌توانند در مورد تخصیص مجدد احتمالی وجوه اعتماد به برنامه ملی بازیابی یادگیری در پاسخ به آخرین یافته‌های PISA در سال گذشته، صحبت کنند، دردناک است. این با هدف غلبه بر به اصطلاح ناتوانی های یادگیری و کمک به دانش آموزان K-12 در تمام مدارس ابتدایی و دبیرستان عمومی در سراسر کشور برای دستیابی به استانداردهای یادگیری تعیین شده. ما قطعا به بیش از این نوع پاسخ نیاز داریم. ما باید از چند دهه پیش با مواد آموزشی مناسب، معلمان و سرپرستان بیشتر و شایسته‌تر، دسترسی قوی‌تر به زیرساخت‌های سخت و نرم و حتی آموزش ارزش‌های اخلاقی به دانش‌آموزان جوانمان شروع می‌کردیم تا تداوم سیستم‌های ارزشی فاسد را بشکنیم.
کنگره باید بداند که برخی از گزارش‌های DepEd نشان می‌دهد که فیلیپین به‌طور متوسط تنها 11030 دلار برای هر دانش‌آموز خرج می‌کند، در حالی که در کشورهای دیگر شرکت‌کننده در ارزیابی PISA، میانگین 102612 دلار برای هر دانش‌آموز است. این کمتر از 11 درصد است، و جای تعجب نیست که امتیاز فیلیپینی ها تنها کسری از این کشورهای با عملکرد بالا است که می دانستند چگونه در سرمایه انسانی سرمایه گذاری کنند.
فیلیپین چگونه می تواند انتظار داشته باشد که یک مسیر رشد اقتصادی خوب ایجاد کند، در حالی که اعضای آینده نیروی کار آن به سختی سواد خواندن و نوشتن را دارند یا حتی توانایی افرادی که به مناصب دولتی انتخاب می شوند برای استفاده از علم در موضوعات مختلف عمومی بسیار ضعیف است. تصور قانون‌گذاران آینده بدون مطالعه و درک مطالعاتی که صدها صفحه را شامل می‌شود، سخت است.
به همان اندازه مهم، PISA برای اولین بار دانش آموزان را در مورد اینکه چقدر می توانند از تخیل و خلاقیت خود برای تولید و بهبود ایده استفاده کنند، آزمایش کرد. دانش‌آموزان جوان فیلیپینی در این ارزیابی از تفکر خلاق به طور میانگین 14 امتیاز گرفتند. پنج کشور اول سنگاپور، کره، کانادا، استرالیا و نیوزلند بودند. میانگین نمره دانش‌آموزان سنگاپور 41 است، در حالی که تنها 3 درصد از کل دانش‌آموزان فیلیپینی است.
فیلیپین باید به فکر توسعه سرمایه انسانی با مدارک تحصیلی قوی و توانایی تفکر انتقادی و خلاقانه از طریق بازآفرینی و بازآموزی مداوم باشد. این یکی از عوامل مهم در حذف محدودیت‌های مختلف بر روی رشد اقتصادی و ایجاد شهروندی هوشمند است که به شایستگی رأی می‌دهد و خواستار پاسخگویی در خدمات عمومی است. همانطور که دولتمرد آمریکایی در مورد اسکناس یک دلاری گفت: “برای اینکه بهترین پول را به دست آورید، کیف خود را روی سر خود بریزید.”
اینگونه است که فیلیپین می تواند از رویای خلق چیزی از ابتدا دست بردارد.
Diwa C. Guinigundo معاون سابق فرماندار بخش پولی و اقتصادی بانککو مرکزی پیلیپینا (BSP) است. او 41 سال در BSP خدمت کرد. او در سال‌های 2001 تا 2003 معاون صندوق بین‌المللی پول در واشنگتن دی سی بود. او کشیش ارشد خدمات بین المللی کامل بودن مسیح در ماندالویونگ است.
