چگونه بازسازی کنیم؟ – کسب و کار روزانه

سپس روز سه شنبه 25 ژوئن 2024، امرار معاش او در آتش سوخت.

دقایقی بعد از ساعت یک، رجحان در مرکز خرید Sunbeam در نایروبی فرود آمدند، جایی که او و صدها فروشنده لباس دست دوم دیگر امرار معاش کردند.

کلاهبرداران سعی کردند به زور وارد ساختمان شوند و هنگامی که با مقاومت روبرو شدند، آن را به آتش کشیدند و با آن تجارت لباس ورزشی و چاپ استفاده شده کوین را به آتش کشیدند.

او به یاد می آورد: «وقتی با من تماس گرفت، قبلاً خاموش شده بودم و شروع به راه رفتن به سمت فرودگاه ویلسون کرده بودم، زیرا تشک وجود نداشت.

من نتوانستم برگردم، من هم نخوابیدم. من بیدار ماندم و ویدیوهایی را تماشا کردم که در آن تمام معاش من در قاب ها جمع شده بود.”

کوین در سال 2014 با فروش لباس های ورزشی محلی کارآفرین شد.

او می گوید: به لطف این شرکت، توانستم هزینه لیسانس خود را در رشته فناوری اطلاعات در دانشگاه زتک بپردازم. کسب و کار روزانه.

دو سال پس از این عملیات، او واردات لباس ورزشی را آغاز کرد، اما در سال 2022 زمانی که افزایش مالیات هزینه واردات را بسیار گران کرد، آن را متوقف کرد.

زمانی که واردات داشتم، 200 دستگاه فروختم و تقریباً 20 هزار تومان سود کردم، اما وقتی هزینه واردات افزایش یافت، سود مالیات پرداخت شد. بنابراین تصمیم گرفتم از کسانی که قبلا وارد کرده اند خرید کنم.

روز سه شنبه تمام سهامش سوخت. او ضرر خود را 5 میلیون برآورد کرد.

– سالها طول کشید تا اینجا بودم. او می پرسد چگونه از نو بسازم؟

تونی اندیتی، یکی دیگر از میتومباها از همین مجموعه، کت می فروخت. او به یاد می آورد که وقتی اوباش شروع به غارت مغازه های ساختمان مجاور کردند، او قبلاً مغازه اش را بسته بود.

حتی قبل از اینکه به استادیوم شهر برسم [a walking distance of about 21 minutes]آنها با من تماس گرفتند و به من اطلاع دادند که ساختمان را شکسته و اموالی را به سرقت برده اند.

تونی، در اواخر دهه 40 زندگی خود، تصور از دست دادن یک میلیون اوراق بهادار را داشت، اما زندگی خود را انتخاب کرد، اما برای نجات وسایل خود از آتش و کلاهبرداران به عقب برنگشت.

او می‌گوید: «حدود ساعت 6:30 صبح به اینجا آمدم به این امید که فقط مغازه‌های طبقه همکف آسیب ببینند، اما در کمال تعجب تمام ساختمان در آتش سوخت.

تونی که از زمان حضور در مرکز خرید سان بیم در توسعه خانه در خیابان موی مستاجر بوده است، می گوید که به مدت 17 سال، او و دو کارمندش تمام نیازهای خود را از طریق شرکت برآورده کرده اند.

«از کودکی کارآفرین بودم. من شروع به فروش ژاکت در Ngara کردم، به خانه توسعه و سپس اینجا نقل مکان کردم. من فرزندانم را با درآمد حاصل از این تجارت بزرگ کرده ام. من همه چیز را از دست داده ام!”

چه زمانی BDLife جین کرمرا 34 ساله را ملاقات کنید، چشمانش پر از اشک است. او نمی تواند بفهمد که دیگر امرار معاش ندارد. جین که صاحب دو فروشگاه لباس دست دوم بود، به یاد می‌آورد که زمانی که غارت آغاز شد، او و خواهر دوقلویش که شریک تجاری او نیز هست، هنوز در مغازه بودند و مشغول حسابرسی بودند.

آنها فروشگاه لوازم الکترونیکی همسایه را هدف قرار دادند، اما وقتی دیدند قبل از ورود شما سه در وجود دارد، ساختمان ما را امتحان کردند. وقتی یکی از ما در طبقه پایین زنگ هشدار را به صدا درآورد، در ورودی را قفل کردیم، اما آنها از پانگا برای عبور استفاده کردند. سپس تشک و بمب بنزینی انداختند و سپس در ورودی و خروجی را بستند. برخی از ما از آنها التماس می‌کردیم که نگذارند ما زنده بسوزیم، اما التماس‌هایمان بر سر زبان‌ها افتاد.»

جین از پله های طبقه سوم ساختمان بالا رفت و از پنجره فرار کرد.

جین فارغ التحصیل روزنامه نگاری و خواهر دوقلویش قبل از یافتن فضایی در مجتمع، یک فروشگاه آنلاین داشتند. تجارت خوب بود

من این شرکت را در سال 2017 پس از بی نتیجه ماندن تلاش ها برای یافتن شغل رسمی راه اندازی کردم. او می‌گوید: ابتدا این لباس‌ها را صرفاً آنلاین می‌فروختیم، اما با افزایش مشتری و پرس و جو از نقاط وانت، یک فروشگاه فیزیکی افتتاح کردیم.

اکنون دوقلوها بیش از 1.5 میلیون کرون ضرر می کنند.

وضعیت برای جفری موانگی که قبلاً لباس مردانه می فروخت، فرقی نمی کند. کل سهام او بیش از یک میلیون شیش ارزش داشت.

این مرد 45 ساله که خود را خوش شانس می داند که زنده است، می گوید: «دیروز (چهارشنبه) که به اینجا آمدم، انتظار نداشتم تلفات خود را بشمارم. فرار سخت برای راهروهای باریک

«ما از طریق دستشویی های طبقه سوم شروع به فرار کردیم، اما برخی از کارآفرینان ما زنده نماندند. برخی دیگر در بیمارستان‌های مختلف دچار جراحات درمانی می‌شوند.»

جفری به محض دریافت تحصیلات متوسطه شروع به تلاش کرد زیرا والدینش توانایی مالی برای ثبت نام او در یک موسسه عالی را نداشتند.

او می گوید: “یکی از دوستانم به من توصیه کرد که به نایروبی بیایم و به برادرش که در سان بیم مغازه داشت به جای بیکاری در روستا کمک کنم. سپس روزی 100 کرون حقوق می گرفتم. دو سال کار کردم و تا سال سوم شروع به کار کردم. مغازه خودم را باز کرده بودم.”

جفری می گوید که کسب و کار شروع به رشد کرد و او تصمیم گرفت به تحصیل ادامه ندهد. تا روز سه شنبه، این شرکت تنها منبع درآمد او بود.

او می‌گوید: «من برخی از بچه‌هایم را در دانشگاه صرف درآمدهای حاصل از این تجارت کرده‌ام.

ایرن وایترا هنوز در ناباوری است که فروشگاه جدیدش که دو روز پیش افتتاح شد، نه تنها غارت شد، بلکه سوخت. او دو مغازه در امتداد خیابان مفنگانو داشت و هنوز بیمه می شد. او می گوید از زمانی که برای راه اندازی کسب و کار وام گرفته، جانش در خطر بوده است.

وایترا در حالی که اشک روی صورتش جاری بود گفت: «میلیون‌ها در تجارت ضرر کرده‌ام و باید هزینه‌های مدرسه و وام‌هایی را پرداخت کنم.

او 6 نفر را استخدام کرد که اکنون بیکار هستند.

بنسون کیاری نیز پس از سرقت از فروشگاه خرده‌فروشی‌اش در حال تلفات است.

کیاری می‌گوید تلاش برای درخواست از معترضان برای حفظ مغازه‌هایشان نتیجه‌ای نداشت زیرا برخی آنها را با چاقو تهدید کردند.

کیاری گفت: “در حال حاضر نمی دانم از کجا شروع کنم. فکر می کنم دولت باید کاری انجام دهد.”

گزارش تکمیلی توسط کوین چرویوت