فرمول شادی – وبلاگ سمیر آدامز قوش

یک خط قدیمی وجود دارد که خوشبختی فقط است آنچه شما دارید منهای آنچه انتظار داشتید. از انتظاراتت فراتر بری و خوب میشی کوتاه بیایید و شما پایین بیایید. تمیز است، قابل نقل قول است، و توضیح می دهد که چرا یک برنده قرعه کشی و یک راهب می توانند به یک اندازه خوشحال باشند.
همچنین دارای یک سوراخ در آن است.
زیرا اگر خوشبختی فقط مربوط به تو و انتظارات تو بود، حسادت وجود نداشت. و حسادت زیاد است. شما می توانید هر آنچه را که انتظار داشتید به دست آورید و همچنان آن قطره کوچک و زشت را احساس کنید وقتی که شخص دیگری بیشتر دریافت کند. در فرمول اصلی جایی برای این احساس وجود ندارد. پس بیایید یکی را بسازیم که این کار را می کند.
از استخوان ها شروع کنید
در اینجا نسخه کلاسیک است:
خوشبختی = خود – انتظار
- آیا آن است -چیزی که واقعا داری
- صبر کن – انتظار داشتی چی بگیری
این موتور است. همه چیز دیگر به آن می چسبد.
جایی که حسادت واقعاً زندگی می کند
لوکو با حسادت به عنوان چیز خودش برخورد می کند. این نیست. حسادت یک است هواپیماربای. با تغییر نقطه مرجع بی صدا کار می کند.
به طور معمول، “آنچه انتظار داشتید” در زندگی شما لنگر انداخته است – گذشته شما، برنامه های شما، نقطه شروع شما. حسادت لنگر را می شکند و به چیز دیگری می چسباند. ناگهان نوار چیزی نیست شما انتظار می رود. همین است آنها است. دارایی های شما تغییر نکرد، اما نوار حرکت کرد، بنابراین شادی سقوط می کند.
برای توضیح این موضوع، ما دو چیز را اضافه می کنیم: معیاری از آنچه افراد اطراف شما دارند و اندازه گیری میزان اهمیت شما.
- SocialRef – خودتان را با چه افرادی مقایسه می کنید.
- مقایسه – وزن شما این مقایسه چقدر است؟
مدت حسادت می شود Comparison × (SocialRef − Have). وقتی دیگران بیشتر داشته باشند، منفی است و می کشد. چه زمانی شما بیشتر است، تبدیل می شود و به غرور آرام تبدیل می شود. و اگر مقایسه صفر باشد – اگر واقعاً خودتان را با کسی مقایسه نکنید – کل عبارت ناپدید می شود. برخی از مردم در واقع آنجا زندگی می کنند. بسیاری از ما این کار را نمی کنیم.
اهرمی که هیچکس قیمت گذاری نکرد
حالا قسمت خوبش سپاس بیشتر.
- سپاسگزاری – چقدر برای چیزی که دارید ارزش قائل هستید.
حرکت واضح این است که آن را به عنوان یک امتیاز بچسبانید: + Gratitude. و در اینجا چیز کوچکی است که به نظر می رسد بزرگ است – قدر آنچه دارید و انتظارات خود را کاهش دهید همان حرکت، از نظر ریاضی:
در − (انتظار − سپاسگزاری) = (انتظار − انتظار) + سپاسگزاری
«نعمت هایت را بشمار» و «کمتر توقع داشته باش» دو توصیه رقیب نیستند. آنها همان معادله هستند که به دو صورت نوشته شده اند.
اما قدردانی چیزی بیش از اضافه کردن امتیاز دارد. افراد سپاسگزار نه تنها احساس بهتری دارند، بلکه اینطور هستند کمتر مقایسه کن. بنابراین قدردانی نباید فقط در بالای فرمول قرار گیرد. باید بنشیند زیر اصطلاح حسادت، انحلال آن.
همه چیز
کنار هم بگذار:
شادی = (انتظار − انتظار) + شکرگزاری − [ Comparison ÷ (1 + Gratitude) ] × (SocialRef − Have)
آن را از چپ به راست بخوانید:
- (بله – صبر کنید) – موتور اصلی
- + سپاسگزاری – سرعت مستقیم که نیازی به خرید جدید ندارد.
- – [ Comparison ÷ (1 + Gratitude) ] × (SocialRef − Have) – حسادت، حالا قدردانی آن را سنگین می کند. هر چه بیشتر سپاسگزار باشید، چنگال حسادت ضعیف تر می شود، مهم نیست که فاصله چقدر زیاد باشد.
که 1 + Gratitude در مخرج کار صادقانه انجام می دهد. در صفر، مقسوم قدردانی 1 است و چیزی تغییر نمی کند. همانطور که شکرگزاری رشد می کند، تقسیم کننده رشد می کند و حسادت به هیچ وجه کاهش می یابد. هم هست در حال کاهش است – اولین قدردانی برای شما آرامش زیادی به ارمغان می آورد، بعداً شکرگزاری کمتر خرید می کند. دقیقا چه حسی داره
چیزی که ریاضی واقعاً می گوید
سه چیز از بین می رود و هیچکدام چیز نمی گیرند.
قدردانی دوبار پیروز می شود. شما را مستقیماً بلند می کند و در همان حرکت حسادت را از سلاح ها دور می کند. اگر فقط یک متغیر را بهینه کنید، آن متغیر است.
توقع و قدردانی یک اهرم است. از تلقی آنها به عنوان مبادله دست بردارید. پایین آوردن نوار و افزایش ارزش یک عمل است.
شما همیشه نمی توانید آنچه را که دارید تغییر دهید. شما همیشه می توانید وزن خود را تغییر دهید. SocialRef – آنچه افراد دیگر دارند – عمدتاً تحت کنترل شما است. مقایسه و تشکر کاملاً با شماست. فرمول به طور مداوم به همان حقیقت خاموش اشاره می کند: ریاضیات شادی در متغیرهایی زندگی می کند که شما واقعاً مالک آن هستید.
