چرا ویسکی های «شبح» کارخانه های تقطیر اسکاتلندی دوباره باز می شوند؟
در سالن پذیرایی الهام گرفته از اسکاندی در کارخانه تقطیر اسکاتلندی پورت الن در جزیره ایسلی، برخی از مهمانان با یک فنجان چای لاپسانگ دودی شده با کاج از کوههای وویی چین پذیرایی میشوند که یادآور سخنان شاعر سابق بریتانیایی برنده جایزه است. این کاملاً آن چیزی نیست که انتظار دارید در یک جزیره هبرید بنوشید، و مطمئناً زیارتگاهی برای تقطیر شیشه و فلز سیاه نیست. با این حال، پس از مدتی همه چیز مشخص می شود: مهم ترین چیز این است که کام خود را برای تجربه یک مالت تکی بسیار گران قیمت، صاف و معطر آماده کنید. پورت الن که متعلق به غول نوشیدنی چندملیتی Diageo بود، در سال 1983 به دلیل تولید بیش از حد و رکود جهانی که منجر به افزایش بیش از حد “ویسکی لوچ” اسکاتلندی ناخواسته شد، بسته شد.
اکنون این تازهترین کارخانهی تقطیر است که به صفوف کارخانههای تقطیر ارواح اسکاتلندی که زمانی تعطیل شدهاند، میپیوندد که تحت بازسازیهای گستردهای در پی رونق طولانیمدت تقاضای تک مالت که ناگهان شروع به کاهش کرده است. بین بسته شدن پورت الن و بازگشایی آن چهل سال بعد، پورت الن فرقهای را در میان علاقهمندان به ویسکی ایجاد کرد که ویسکی غیرمعمول قوی را در اکثراً قدیمیتر و پر استفادهشدهها «پرکنندهها» بالغ میکردند و انواع ویسکیهای جالب و همهکاره را پیدا کردند. روح.
به گفته روی داف، سردبیر Dramface.com، یک سایت و پادکست مستقل بررسی ویسکی، “پیروان این ویسکی ها که عمدتاً فقط عالی بودند” در نهایت به لطف بطری سازان مستقل و چند حامی قدرتمند افزایش یافت. این فقط یک تصادف بود. ویسکی تنها ماند و فراموش شد و معجزه اتفاق افتاد. روح میتوانست بدرخشد زیرا در چلیکهای بطری (کمتر فعال) بود و با افزایش سن و محیط اسکاتلندی بهبود مییافت.
پورت الن به عنوان یکی از اعضای شناخته شده باشگاه ارواح ویسکی، سابقه ای طولانی دارد که به سال 1825 باز می گردد. موقعیت آن در جزیره Islay، یک مقصد محبوب برای علاقه مندان به ویسکی در سراسر جهان، به جذابیت آن می افزاید. Broran Highland Distillery، یکی از اعضای اصطبل Diageo، و Rosebank، واقع در مرکز اسکاتلند در نزدیکی Falkirk، دو مورد دیگر هستند که اخیراً بهبودی کامل یافتهاند. این فقط یک تصادف بود. ویسکی تنها ماند و فراموش شد و معجزه اتفاق افتاد. Ardbeg، یکی دیگر از ویسکی های افسانه ای Islay، در بیشتر دهه 1980 خاموش بود، اما از زمانی که توسط کارخانه تقطیر سرزمین اصلی Glenmorangie در سال 1997 خریداری شد، از احیای چشمگیر لذت برد. 16 برای مبلغ 1 میلیون پوند (20 میلیون دلار)، بیش از دو برابر هزینه ای که Glenmorangie برای تقطیر و انبار آن خرج کرده است.
مزایای برانگیختن ارواح این عصاره های اسکاتلندی چیست؟
اینها مزایای پرورش ارواح است. اما دستیابی به آنها نیاز به هزینه زیادی دارد.
هنگامی که احیای پورت الن، یک کارخانه تقطیر اسکاتلندی، برای اولین بار در سال 2017 اعلام شد، به دلیل کووید-19، مشکلات مربوط به هزینه و در دسترس بودن مصالح ساختمانی پس از برگزیت، و فقدان کشتی، بیش از سه سال به تعویق افتاد. . ظرفیت. تا اینجا به نظر نمی رسد این سردرد وجود داشته باشد. بهعنوان دهمین کارخانه تقطیر اسکاتلندی Islay، ساختمانهای قدیمی و جدید – که دومی با هنر مدرن با مضمون ویسکی تزیین شده است – دوباره مورد استفاده قرار میگیرند. این جزیره با بیش از 3000 ساکن تمام وقت، تنها 25 مایل (40 کیلومتر) طول و 13 کیلومتر عرض دارد. تا سال 2030، ممکن است 14 عدد باشد که غلظت شگفت انگیزی است. چهار چوب براق مسی جدید به عنوان فلور عجیب و غریب آن عمل می کنند، بنابراین غرفه جدید در طرف دیگر حیاط مانند یک گلخانه صنعتی عظیم به نظر می رسد. دو عکس بزرگ “ققنوس” دقیقاً کپی آنهایی هستند که شهرت را برای پورت الن به ارمغان آوردند. جفت دوم کوچکتر برای ساخت خلاقانه ویسکی استفاده می شود.
مالتینگ، تاسیسات متعلق به Diageo که جو مالتینگ سفارشی را برای استفاده پورت الن و سایر کارخانههای تقطیر اسکاچ در جزیره تامین میکند، در پسزمینه قرار دارد و هوا را با بوی آبجوسازی پیت پر میکند و ابری از دود خاکستری منتشر میکند که به ندرت میشکند. . نگاه به تپههای Antrim در ایرلند شمالی و Mull of Kintyre در سرزمین اصلی اسکاتلند معطوف میشود، اگر دلفینها یا کشتیهای MacBrayne کالدونیایی روی آب شناور نباشند. وقتی آسمان صاف است، به راحتی میتوانید قایقهای بلند وایکینگها را ببینید که مانند قبل به جلو و عقب میروند، زیرا در افق بسیار بزرگ به نظر میرسند.
پس از ورود، سرویس چای انگیزه بیشتری ارائه می دهد. پس از پیشنهاد هیجیری هوجیچا، یک چای سبز برشته شده از تامین کننده دربار امپراتوری ژاپن، برای کمک به آنها برای هماهنگی با نت های یونجه، مهمانان می توانند عطرهای مشابه را در یکی از الکل های آزمایشی که مستقیماً از عکس ها تحت نظارت استاد ساخته شده است، تشخیص دهند. تقطیر شده توسط الکساندر مک دونالد.
با مقایسه دستههایی از مشروبات الکلی تازه دم شده که فقط 30 دقیقه از هم فاصله داشتند، میتوان پتانسیل کارخانه تقطیر اسکاتلندی را به عنوان مرکزی برای نوآوری، به ویژه در نحوه تنظیم دود ذغال سنگ نارس در طول فرآیند تقطیر مشاهده کرد. مک دونالد در حال حاضر بیش از هزار آزمایش در لیست کارهای خود دارد که بسیاری از آنها نیاز به آزمایش پارامترهای مختلف از جمله تماس مس و پیت و طراحی تصاویر ثابت دارند. جو کیمیاگری توسط یک آزمایشگاه و زمین بازی در محل که فقط ویسکی DIY نامیده می شود، بیشتر تقویت می شود. لاما تاریخی اسکاتلندی دارای سابقه نوآوری است – این لاما در میان اولین جاهای دیگر در اسکاتلند به آمریکای شمالی صادر کرد – و امیدوار است به اختراع خود ادامه دهد.
مک دونالد می افزاید: «ما باید شخصیت کلاسیک محبوب پورت الن را بازگردانیم، اما همچنین می خواهیم چیزهای جدیدی را امتحان کنیم. “تکیه به گذشته برای من کافی نیست.” یک درام گرفته شده از بشکه ای پر شده در سال 1979 در محدوده دود آلود انبار شماره دو، دریچه ای به این تاریخ ارائه می دهد. مک دونالد در مورد غار خالی صحبت می کند که روح 45 ساله به خوبی نشان دهنده طعم سنتی پورت الن است، با میوه و ذغال سنگ نارس در پس زمینه ای نمکی برجسته. این امر در مورد 20 بشکه اولیه اولیه که تا کنون پر شده اند صدق می کند. او دقیق است. جرعه های بعدی یک میخک را نشان می دهد، یک شیرینی معمولی سفت.
مخاطب هدفی که پورت الن می خواهد برای دوستداران ویسکی اسکاتلندی بالا جذب کند، در نقشه Atlas of Smoke Experience قرار دارد. این دستگاه که برای پذیرایی از گروههای حداکثر هشت نفره طراحی شده است، حدود 900 پوند (1120 دلار) قیمت دارد، که اعتقاد بر این است که نزدیک به قیمت یک ناهار محلی و جفت پورت الن جمینی است. پورت النز 44 ساله در دو بشکه متفاوت به پایان رسید که هر کدام داستانی منحصر به فرد برای میهمانان دارد.
جمینی فقط به 274 جفت محدود شده بود تا بازگشایی کارخانه تقطیر اسکاتلند را جشن بگیرد. قیمت هر کدام 45000 پوند (حدود 57000 دلار) است، کیت ها با قیمتی بیش از 800 پوند برای یک سرو میخانه معمولی 25 میلی لیتری در بریتانیا به فروش می رسند. این قیمت تهاجمی را می توان معیاری برای موفقیت چشمگیر تک مالت در نظر گرفت. با این حال، برخی از اعضای جامعه ویسکی می ترسند که آن را به عنوان یک علامت هشدار زرد از ترکیدن حباب قریب الوقوع تلقی کنند.

