برای کنجکاوی، مربیگری و پیگیری دانش دکتر سوآرا آدیرا

در این نسخه ویژه، گفتگوی گذشته را با مرحوم دکتر سوآرا آدیرانی، شیمیدان، مربی و مربی زبردست که زندگی او وقف برانگیختن کنجکاوی و پیشبرد دانش بود، به اشتراک می گذاریم.

این مصاحبه که قبل از مرگ او ضبط شده بود، اکنون توسط خانواده اش به اشتراک گذاشته می شود تا میراث او را گرامی بدارند و حکمتی را که او به خوانندگان منتقل کرده است، ارائه دهند. تأملات دکتر سوآرا آدیرانی در مورد شغل، عشق او به تدریس و تعهد او به تحصیل همچنان بینش های ارزشمندی را ارائه می دهد و همه ما را تشویق می کند تا در جستجوی دانش کنجکاو و دلسوز باقی بمانیم.

از اینکه امروز به جمع ما پیوستید متشکرم جناب آقای دکتر آددیران. بیایید با یک سوال گسترده شروع کنیم: چه چیزی در ابتدا شما را به رشته شیمی جذب کرد؟

از اینکه من را دارید متشکرم سفر من به شیمی با یک شیفتگی ساده به دنیای طبیعی آغاز شد. به عنوان یک پسر جوان، من می‌خواستم تغییراتی را که هر روز می‌دیدم، بفهمم، چگونه همه چیز تغییر می‌کند، از آماده‌سازی غذا تا رشد گیاه. به نظر می‌رسید که شیمی توضیحاتی را برای این فرآیندها ارائه می‌دهد، و من به قدرت آن برای آشکار کردن اسرار و یافتن الگوهایی در مواردی که تصادفی به نظر می‌رسد جذب شدم.

شما در چندین کشور کار و تدریس کرده اید. این تجربه جهانی چگونه بر سبک تدریس شما تأثیر گذاشته است؟

عمیقاً روی من تأثیر گذاشته است. هر فرهنگی رویکرد خاص خود را به یادگیری دارد و برای جنبه های مختلف دانش ارزش قائل است. در نیجریه، اهمیت تاب آوری را آموختم. در ایتالیا دقت و اشتیاق به جزئیات را دیدم. تدریس در کانادا و ایالات متحده رویکرد بین رشته ای بیشتری را به همراه داشت. بنابراین سبک تدریس من ترکیبی از این تجربیات و تشویق کنجکاوی، دقت و تفکر باز است.

آیا می توانید در مورد لحظه ای از حرفه خود صحبت کنید که به خصوص برای شما چالش برانگیز بود و اینکه چگونه به آن نزدیک شده اید؟

در اوایل دوره استادی، به تدریس دروسی خارج از منطقه امن خود گمارده شدم. به جای اینکه به آن به عنوان یک مانع نگاه کنم، آن را فرصتی برای رشد دیدم. ساعت‌های بیشتری را صرف آماده‌سازی، خواندن و مشاوره از همکاران کردم. این به من آموخت که چالش ها مسیرهای رشد هستند. این تجربه باور من را تقویت کرد که ناراحتی می تواند منجر به رشد شود، من اغلب با دانش آموزانم در میان می گذارم.

یکی از مفیدترین جنبه های مربیگری دانش آموزان چه بوده است؟

برای من، دیدن آنها از نظر تحصیلی موفقیت آمیز است، اما همچنین در حال رشد در پتانسیل خود به عنوان فردی است. وقتی یک دانش‌آموز سابق برمی‌گردد و به من می‌گوید که یک درس یا نصیحت به آن‌ها در زندگی حرفه‌ای یا شخصی کمک کرده است، عمیقاً پاداش دارد. منتورینگ به این معناست که به آنها کمک کنیم مسیر خودشان را پیدا کنند و تماشا کنند که آن‌ها را به روشی که هرگز نمی‌توانستم پیش‌بینی کنم، پیش می‌برند.

شما بیش از 50 مطالعه منتشر کرده اید. به کدام نشریه یا پروژه بیشتر افتخار می کنید؟

من به مقاله ای که در اواخر کارم منتشر کردم و در آن به بررسی فرآیندهای شیمیایی سیستم های زنده پرداختم افتخار می کنم. این اوج سال‌ها پژوهش میان رشته‌ای بود که بیوشیمی، شیمی و زیست‌شناسی را گرد هم آورد. بیش از خود مقاله، من به همکاری که آن را ممکن کرد و گفتگوهایی که در جامعه علمی جرقه زد، افتخار می کنم.

خارج از محل کار، از بازی های استراتژیک مانند شطرنج لذت می برید. بازی شطرنج چه تاثیری بر زندگی کاری شما داشته است؟

شطرنج به من صبر و دوراندیشی را آموخت، دو ویژگی که برای تحقیقات علمی مهم است. هم در شطرنج و هم در تحقیق، شما نیاز به یک استراتژی دارید، اما باید تمایل داشته باشید که با پیشرفت کار خود را تطبیق دهید. این درسی است که هر حرکتی عواقبی دارد و گاهی اوقات بهترین اقدام این است که صبر کنید و اجازه دهید استراتژی شما تکامل یابد. من دانش‌آموزانم را تشویق می‌کنم که صبر پیشه کنند و مطالعات خود را به‌عنوان یک سری حرکات مورد توجه ببینند.

شما زمان و منابعی را برای حمایت از تحصیل دانش آموزان بی بضاعت در نیجریه اختصاص داده اید. چه چیزی شما را به این هدف متعهد می کند؟

تحصیل پل من برای زندگی بهتر بود و معتقدم این یک حق اساسی برای همه است. بسیاری از جوانان نیجریه ای باهوش و ماهر هستند اما فاقد منابع هستند. من در زندگی ام خوش شانس بوده ام و درست است که از این ثروت برای باز کردن درها به روی دیگران استفاده کنم. موفقیت و خودکفایی دانش‌آموزان جوان باعث خوشحالی و رضایت من می‌شود.

آیا فکر می کنید کنجکاوی را می توان آموزش داد یا این یک ویژگی ذاتی است؟

من معتقدم که کنجکاوی در همه ذاتی است، اما می توان آن را پرورش داد یا متاسفانه سرکوب کرد. در تدریس خود سعی می کنم محیط هایی را پرورش دهم که در آن سوالات تشویق شود و کنجکاوی نادیده گرفته نشود. دانش آموزان ممکن است فکر کنند که باید همه پاسخ ها را داشته باشند، اما تاکید می کنم که یادگیری واقعی اغلب با ناآگاهی شروع می شود. این در مورد ایجاد فضایی است که در آن احساس امنیت کنند تا تعجب کنند و کاوش کنند.

خیلی ها شما را اصلاح طلب توصیف می کنند. نوآوری در علم را چگونه می بینید؟

برای من، نوآوری نتیجه دیدن ایده های قدیمی به روش های جدید است. همیشه به معنای اختراع چیزی از ابتدا نیست. اغلب این در مورد ایجاد بر اساس قبلی، ترکیب رشته ها و پرسیدن سوالات جدید است. علم افزایشی است. ما به کار کسانی که قبلا آمده اند تکیه می کنیم، و اگر خوش شانس بودیم، یک یا دو لایه بینش به کسانی که بعدا می آیند اضافه کنیم.

در نهایت، چه میراثی را می خواهید برای جامعه علمی و خانواده خود به جای بگذارید؟

سوآرا آددیران: امیدوارم میراث من از کنجکاوی و شفقت باشد. من می‌خواهم نه تنها به‌خاطر تحقیقاتم، بلکه به‌خاطر فداکاری‌ام برای کمک به رشد دیگران در یادها باشم. اگر دانش‌آموزان، همکاران و خانواده‌ام مرا به‌عنوان کسی یاد کنند که آنها را تشویق به پرسیدن سؤال می‌کردم، به آنها نشان می‌دادم که یادگیری هرگز متوقف نمی‌شود، و برای مهربانی ارزش قائل هستم، پس من آنچه را که در زندگی انجام داده‌ام انجام داده‌ام.